Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

‘Zorg heeft een boeman nodig’

Het zorgstelsel kan niet zonder een partij als zorgverzekeraars die de zorguitgaven bewaakt, zegt CZ-topman Wim van der Meeren in een debat met SP-Kamerlid Renske Leijten over het Nationaal Zorgfonds. ‘Zorg is geen gratis bier. Iemand moet de moed hebben om te zeggen dat de tap dicht moet.’
wimvandermeeren400.jpg
Wim van der Meeren: 'Iemand moet zeggen dat het gratis bier op is en de tap dicht gaat' - Foto: CZ

Zijn zorgverzekeraars eenvoudig weg te snijden uit het zorgstelsel of zijn ze de onmisbare bewakers van doelmatigheid, kwaliteit en doelmatigheid? SP-Kamerlid Renske Leijten en CZ-topman Wim van der Meeren discussieerden vorige week in het VUmc over de voors en tegens van een Nationaal Zorgfonds. Aanleiding voor het duel was de opening van de Masterclass NieuweZorg 3.0.

Zorgverzekeraars zijn overbodige leemlaag
Zorgverzekeraars zijn een ‘overbodige leemlaag’ in het zorgstelsel, vindt SP-Kamerlid Renske Leijten, voorvechter van het Nationaal Zorgfonds. De verzekeraars zorgen in haar ogen met hun controlemechanismen voor veel wantrouwen en overbodige bureaucratie, waardoor artsen en verpleegkundigen het idee hebben dat ze niet meer de zorg kunnen geven die patiënten echt nodig hebben. ‘Ze maken de zorg onnodig duur met al hun dure hoofdkantoren, auto’s met chauffeurs en topinkomens. Ze geven jaarlijks 252 miljoen euro uit aan reclamecampagnes, terwijl maar 12 procent van de verzekerden de afgelopen jaren is overgestapt. Is dat nou echt nodig? Het is ons premiegeld. Artsen en verpleegkundigen willen op inhoud samenwerken, de verzekeraars komen daar hinderlijk naast staan met stopwatch en andere controlemechanismen.’

Zorguitgaven zijn koekoeksjong
Zonder de zorgverzekeraars zouden de alsmaar stijgende zorguitgaven helemaal uit de bocht vliegen, vindt CZ-bestuursvoorzitter Wim van der Meeren. Met de kwaliteit en toegankelijkheid is het volgens hem wel goed gesteld in Nederland. Maar de zorguitgaven stijgen zo snel dat een gezin met een modaal inkomen inmiddels een kwart van zijn inkomen eraan kwijt is, waardoor de solidariteit in het stelsel onder druk staat. ‘De zorguitgaven zijn een koekoeksjong die andere publieke uitgaven verdringen. Het is de rol van de zorgverzekeraars om de zorguitgaven te beheersen. Dat is een ondankbare, maar broodnodig taak.’

Vertrouwen of controle
‘Wat gebeurt er in het Nationaal Zorgfonds als het geld in een regio op is?’, vraagt Van der Meeren aan Leijten. ‘Wie bepaalt dan wie wel en wie geen zorg krijgt.’ Leijten blijkt een groot vertrouwen in de zorgaanbieders te hebben. ‘Dappere artsen en verpleegkundigen zullen die afwegingen maken.’ Van der Meeren lijkt wat minder vertrouwen te hebben dat die dat zullen doen, want dat doen ze nu immers ook lang niet altijd. ‘De zorg heeft een boeman nodig, want zorgaanbieders matigen niet uit zichzelf. Het is makkelijk om gratis bier weg te geven. Maar iemand moet de moed hebben om te zeggen dat het geld op is en de tap dicht gaat.’

Concentratie en kwaliteit
Met de uitvoeringskosten van zorgverzekeraars valt het reuze mee, vervolgt Van der Meeren. Die liggen dertig procent onder het niveau vergeleken met de tijd dat de zorgkantoren het zorgstelsel uitvoerden. De bureaucratie van verzekeraars is volgens Van der Meeren uitermate nuttig. ‘We letten erop dat er alleen rechtmatige zorg wordt geleverd en we zetten zorgaanbieders aan tot het verbeteren van de kwaliteit. Het is toch volstrekt legitiem om ggz-aanbieders, die samen zo’n 4 miljard euro uitgeven, te vragen of hun behandelingen ook echt helpen? Toen wij de discussie over de concentratie van borstkankerzorg initieerden hebben we vier ziekenhuizen aangewezen waar deze zorg ondermaats was. Nu willen we complexe prostaatkankerzorg concentreren in vier gespecialiseerde centra.’

Verzekeraars zijn private organisaties
‘Maar dat doet u alleen voor uw eigen verzekerden’, werpt Leijten tegen. ‘En de gespecialiseerde centra staan ook alleen maar in het CZ-werkgebied. Het punt is juist dat niemand weet op basis waarvan u die beslissingen neemt. In het debat rond de concentratie van de borstkankerzorg heeft de Kamer geconcludeerd dat we kwaliteitscriteria voor concentratie aan het kwaliteitsinstituut moeten overlaten.’ ‘Nee, zorgverzekeraars zijn private organisaties’, zegt Van der Meeren, ‘het leuke daarvan is dat wij de lat hoger mogen leggen als we vinden dat dit nodig is.’

Bekijk het debat
Bekijk hieronder het debat, onder leiding van Henk Pastoors van Masterclass NieuweZorg 3.0 en Anna van Poucken van KPMG, gefilmd door Guy Price van Van Harte Producties.
 

3 reacties

  • Elisabeth49

    Ja jongvolwassenen met autisme en een normale begaafdheid mogen de zorgverzekeraars en het CIZ gewoon tot thuis en daklozen laten afglijden ....doordat de zorgverzekeraars de kosten van de WWA-Workhomes weigeren te betalen aan het Leo Kannerhuis en het Lorna Winghuis en al helemaal zo je wegens het gebrek aan ZIN met een PGB gedaan hebt wat er van je verwacht wordt: voorloper te worden van goede zorg ja ja een aparte mening een boeman ipv een redelijk denkend mens ...

  • Birdy

    Zorg heeft geen boeman nodig, maar helder verstand, goede inhoudsdeskundigen aan de top (geen graaiers, geen mensen met tunnelvisie) die aan de werkvloer een gepaste uitleg kunnen en willen geven waarom zaken soms zijn zoals ze zijn. Ziektekostenverzekeraars zouden ten dienste moeten staan aan de overheid als geldleverancier en ten dienste aan hun klanten om het geld goed te verdelen. Dat dient wederom met inhoudsdeskundig verstand te gebeuren.
    Goed verdelen van dit geld is een lastige zaak, maar we zouden kunnen beginnen om te beseffen wat de basale behoeften zijn van ieder mens. En daar gaat m.i. het geld in Nederland niet altijd heen.
    Geen boeman nodig, maar boerenverstand.

  • Esther Nieuwenhuizen

    Eens over dat gratis bier etc. Echter het verdelen en heersen; soms wel conform NZA, soms niet, dat kan ook niet de bedoeling zijn. Zorgaanbieders lijken overgeleverd te zijn aan de grillen van... Daar kun je nauwelijks een fatsoenlijke strategie op voeren. Het controle mechanisme zou over heel de linie in de zorg vanonder (micro) naar boven toe moet werken en niet van boven (macro / meso) naar onder. Klant blijft het lijdende voorwerp, het lijkt me dat partijen dat niet zouden moeten willen. En dat vraagt om een omslag in de hele keten...

Of registreer u om te kunnen reageren.