Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

Waarom bestraffen we het succes van Buurtzorg?

Er zijn altijd mensen die de zorgsector vergelijken met de ‘normale economie’. Dat deze vergelijking totaal niet op gaat, blijkt vandaag maar weer eens uit het nieuws over Buurtzorg Nederland. Die organisatie is mateloos populair bij klanten en lijdt daarom verlies.
WouterFOTO2017.jpg

Voor bedrijven in de ‘normale economie’ is groei goed. Meer klanten betekent meer omzet en als het goed is meer winst. In de zorg betekent groei juist het omgekeerde. De omzet van Buurtzorg Nederland is in 2016 met 54 miljoen euro gegroeid tot 362 miljoen euro. Het aantal cliënten steeg met circa 15 procent tot ongeveer 80.000. Verzekeraars zijn niet bereid deze groei te vergoeden. In 2016 hebben ze 9 à 10 miljoen euro niet uitbetaald. Daarom komt de zelfsturende zorgorganisatie van Jos de Blok dit jaar 4,7 miljoen in de min terecht.

Risico
Zo bezien is een klant ‘in zorg nemen’ een groot risico voor aanbieders van wijkverpleegkunde. Je weet namelijk nooit zeker of de verzekeraar het geleverde werk wel gaat vergoeden. Wellicht kom je al weer boven het budgetplafond uit? Het is niet te voorspellen hoe hoog of hoe laag dat plafond ieder jaar bij de verschillende verzekeraars wordt vastgesteld. Je kunt dus maar beter aan de veilige kant gaan zitten en weinig klanten aannemen. Dan helpt het als je bekend staat als een niet zo’n goede zorgorganisatie. Er komen dan immers minder klanten naar je toe en dan hoef je ook minder mensen af te wijzen. Dat is een veel slimmere bedrijfsvoering dan zo maar in het wilde weg goede zorg te leveren, zoals Buurtzorg doet.

Zwarte cijfers
Bovenstaande klinkt natuurlijk als de omgekeerde wereld. Verzekeraars zouden toch juist goede zorg willen vergoeden en niet slechte zorg? Een succesvolle organisatie zou toch juist ingekocht moeten worden en een slecht presterende niet? Alle verzekeraars pretenderen immers in te kopen op kwaliteit. Het probleem ligt uiteraard bij de slechte organisaties. Als Buurtzorg Nederland het zó goed doet dat al het premiegeld voor wijkverpleegkunde ernaartoe gaat, blijft er niets voor de mindere broeders over. En dan vallen die mindere broeders om. En dat heeft grote maatschappelijke gevolgen waar niemand op zit te wachten. Zo gaan in de ‘normale economie’ bedrijven failliet als ze te weinig klanten trekken. In de zorgsector schrijven bedrijven op die manier juist zwarte cijfers.

Dossier Zorginkoop
Zorgverzekeraars kopen zorg in bij zorgaanbieders. De contractonderhandelingen verlopen niet altijd even gemakkelijk. Hoe het de partijen vergaat, leest u in het dossier zorginkoop.

Gerelateerde tags

4 reacties

  • alphatrots

    Blijkbaar kan Buurtzorg dit gebrek aan inkomsten dragen en zijn er riante reserves. Dat zegt wel iets over de marges die gerealiseerd worden. De meeste bedrijven liggen om als ze in twee jaar tijd 15 miljoen euro niet kunnen afrekenen. Met de 'slimheid' van de bedrijfsvoering lijkt dus niets aan de hand.

  • van den oever

    Bijzonder vreemde redenering van deze blogger - al was het maar omdat zowat alle spelers in de markt afgelopen jaar boven afgesproken plafonds hebben geleverd. Eerst wat huiswerk doen, de volgende keer, alvorens dit soort stellingen te poneren......

  • Alberts

    Het is een systeem waarin de ZV hun risico's afwentelen op de aanbieders. Als ik (vrijgevestigde GGZ) mijn werk goed doe en meer aanmeldingen krijg, wordt mijn budget niet verhoogd. Ik moet dan verwijzen naar de ZV en die zoekt naar budget bij 'de concurrent'. Er zijn patiënten die aanbieden 'dan maar zelf te betalen' maar ook dat is contractueel verboden. Tarieven dalen jaarlijks ondanks je inspanningen.
    Volgend jaar daarom maar zonden contracten, dat is momenteel aantrekkelijker

  • Juiste conclusie.
    Allerlei instanties eisen dat een zorginstelling zijn kwaliteit tentoonstelt middels PROM's, Zorgkaart.nl etc. Dit maakt het voor de zorgconsument makkelijker om een zorgverlener te kiezen die de gewenste kwaliteiteit levert . Maar meer patienten betekent voor een zorgverlener een risico voor budget overschrijding. En bij overschrijding wordt de behandeling niet vergoed. De kosten zijn door de zorgverlener gemaakt en de verzekeraar betaalt de behandeling niet. Vaak wordt wel het nog het resterende eigen risico bij de verzekering/patient ingehouden. Samenvatting: de goede zorgverlener werkt voor niets en verliest geld op de behandeling, de minder goede zorgverlener houdt budgetruimte over en de verzekeraar heeft een gratis behandeling en incassert het eigen risico, Klinkt niet logisch, zelfs in een niet commercieel wereld.
    Het gevolg is dat zorgverleners hun administratie nauwlettend in de gaten houden en de productie stoppen als het budget plafond in zicht komt. De NZA heeft een uitvoerig onderzoek gestart om uit te zoeken hoe het komt dat de wachtlijsten buiten de treeknormen uitkomen. Dat onderzoek was niet nodig geweest, elke zorgverlener kan binnen 10 minuten uitleggen wat de oorzaak is van oplopende wachttijden in de zorg. Opgesteld door een bezorgde zorgverlener.

Of registreer u om te kunnen reageren.