Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

Agenda

Waarom richtlijnen nodig zijn en toch zo slecht gebruikt worden... Implementatie in de GGZ

Academisch Medisch Centrum, Amsterdam
225 Algemeen

Details evenement

21 juni 2013
09:30 uur
Academisch Medisch Centrum, Amsterdam
Prof.dr. Jan Swinkels i.s.m. SCEM
scem@scem.nl
0345-576642
179 euro pp (na 31 mei: 209,-)

“Niet omdat het moet, maar uit vrije keuze!”

In de psychiatrie is nog steeds relatief weinig fundamentele
kennis over hoe het basisorgaan, het brein, werkt. Wel is er veel kennis of en
wanneer iets werkt, daar gaan evidence-based richtlijnen over. Het vak
bijhouden via wetenschappelijke artikelen is vrijwel ondoenlijk en
meta-analyses geven wel meer inzicht, maar het zelf beoordelen van nut blijft
lastig. Richtlijnen proberen een antwoord te geven op deze problemen. Hun
aanbevelingen geven richting, maar geen pasklaar recept voor een individuele
patiënt. Professionals kunnen richtlijnen niet gebruiken als ‘kookboek’, maar
moeten ook afgaan op hun eigen kennis en klinische ervaringen. Het je niet
houden aan richtlijnen zou veel voorkomen, maar hoe komt dat en wanneer mag of
moet het? Het implementeren van richtlijnen is dus niet eenvoudig; complicaties
kunnen gerelateerd zijn aan de richtlijn zelf, aan individuele professionals
en/of patiënten, aan de sociale omgeving, aan organisatorische en aan maatschappelijke
factoren. Een vaak minder belicht probleem is dat professionals menselijke,
(sociaal-)psychologische uitdagingen ervaren die hun oorzaak vinden in
neurobiologische processen en te maken hebben met hoe mensen kiezen en
beslissen. Enerzijds maakt dit alles duidelijk dat het veranderen van
werkwijzen en routines, laat staan van overtuigingen, ook voor psychiaters geen
gemakkelijke zaak is. Dit verklaart voor een groot deel waarom richtlijnen zo
langzaam en moeizaam hun weg vinden naar de dagelijkse praktijk. Anderzijds is
er inmiddels veel kennis over implementeren, zodat we ons ervan bewust worden
en er rekening mee kunnen houden. Een belangrijk aspect bij het implementeren van
veranderingen is dat confronteren met resultaten (meten is weten) vrijwel
altijd leidt tot intrinsiek verbeteren. Dus niet omdat het moet (mensen neigen er
dan toe het juist niet te doen), maar uit vrije keuze. Deze kennis, breed en
veelomvattend, maar onmisbaar om beter en menselijker te (be)handelen, staat in
dit symposium centraal.