Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

‘Arts moet vertrouwen op gevoel’

Het gevoel van artsen dat er iets niet in de haak is, is een waardevol instrument. Ondanks de onnauwkeurigheid leidt het gevoel bij tweederde van de gevallen tot een diagnose. Bij circa eenderde wordt de diagnose kanker gesteld. Dat blijkt uit onderzoek van het NIVEL.
‘Arts moet vertrouwen op gevoel’

Het wantrouwen werkt volgens NIVEL-projectleider, huisarts en epidemioloog Gé Donker, vooral als alarmbel of kompas en zet de arts ertoe aan objectieve redenen voor dit gevoel te zoeken.

Niet-pluisgevoel

In onderzoek naar ‘een vermoeden van kanker’ met gegevens uit de Continue Morbiditeits Registratie Peilstations van het NIVEL, bleek dat bij 133 gevallen van een ‘niet-pluisgevoel’ de prikkel voor de huisarts bijvoorbeeld lag in onverklaard gewichtsverlies, een patiënt die eigenlijk nooit op het spreekuur komt, ongewoon langdurige klachten of het ‘zieke’ uiterlijk van de patiënt. Vaak zag de arts ook een combinatie van deze factoren. De helft van deze patiënten verwezen de huisartsen direct door naar een medisch specialist, daarnaast lieten ze laboratorium, röntgen- en echo-onderzoeken doen. Bij tweederde van de patiënten leidde dit tot een diagnose en bij ruim eenderde stelde de arts de diagnose kanker. Bij ruim een kwart vermoedde de arts de definitieve diagnose al bij zijn niet-pluisgevoel.

Fysieke sensatie

“Juist bij een ziekte als kanker, waarbij vroege opsporing zo belangrijk is voor de prognose, kan het niet-pluisgevoel heel waardevol zijn”, stelt Donker. “Vaak zijn er geen objectieve argumenten voor. Voor sommige artsen is het zelfs een bijna-fysieke sensatie. De arts wantrouwt de situatie omdat hij of zij onzeker is over de prognose van de klachten en de behoefte voelt om in te grijpen. Om juist op basis van dit gevoel te verwijzen of verder onderzoek te laten doen kan dan net het verschil maken waardoor je er tijdig bij bent.” (Zorgvisie – Mark van Dorresteijn | Twitter)

Gerelateerde tags

Eén reactie

  • no-profile-image

    Pieter Vierhout

    Pluis, niet-pluis gevoel, een populistische uitdrukking waar je geen huisartsenopstudie voor gedaan hoeft te hebben. In werkelijkheid gaat pluis - niet pluis over geen pathologie - wel pathologie. Dat betekent dat na een goede anamnese (en observering) en lichamelijk onderzoek er wel of niet reden bestaat om laboratorium en/of radiologisch onderzoek te doen of direct verwijzing naar de specialist noodzakelijk is. Het pluis-niet pluis nodigt uit tot achter het bureau blijven zitten of nog net even de stethoscoop onder de kleding te laten zakken. Pluis niet-pluis past meer bij de cursus die de triage medewerker aan de telefoon moet hebben gevolgd. De huisarts is meer waard dan pluis-niet pluis,een geluk bij een ongelukkig woordgebruik.

Of registreer u om te kunnen reageren.

Zorgvisie is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden