Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

Raad voor rechtspraak maakt gehakt van nieuwe Wmo

Het wetsvoorstel dat de langdurige zorg vanaf 2015 regelt, leidt tot onduidelijkheid en een verminderde rechtsbescherming van mensen die zorg nodig hebben. Ook de omschrijving van de zorgplicht voor mantelzorgers in het wetsvoorstel leidt tot problemen voor burgers. Dat concludeert de Raad voor de rechtspraak in een advies over de nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning, Wmo.
Raad voor rechtspraak maakt gehakt van nieuwe Wmo
Foto: ANP

Het huidige wetsvoorstel voor een nieuwe Wmo met persoonlijke ondersteuning en verzorging, kraakt in zijn voegen. De Raad voor de rechtspraak bekritiseert in haar advies de beleidsvrijheid van gemeenten bij de uitvoering van de langdurige zorg. Deze leidt tot rechtsongelijkheid van mensen die zorg nodig hebben. ‘De ene gemeente kan een voorziening toewijzen, terwijl een andere gemeente dat in een soortgelijk geval kan afwijzen.’

Advies

De Raad voor de rechtspraak heeft een advies geschreven over het wetsvoorstel voor de nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Als het parlement akkoord gaat, wordt met ingang van 2015 de huidige Wmo aangevuld met langdurige zorg. Aanspraken op extramurale zorg, begeleiding en dagbesteding van langdurig zieken, in de huidige AWBZ, vervallen dan. De budgetten worden van de rijksoverheid overgeheveld naar gemeenten.

Onderzoek

Anders dan in de AWBZ wordt in de nieuwe WMO een verzoek om zorg niet gestart met een aanvraag, maar met een melding gevolgd door een onderzoek. De Raad voor de rechtspraak wijst erop dat er geen rechtsmiddelen zijn voor de burger als de gemeente niet tijdig het onderzoek afrondt. Niet duidelijk is dat de zorgvrager bij een negatief onderzoeksresultaat in het geweer kan komen en wel degelijk toch een aanvraag kan indienen voor zorg. De formele status is van het gemeentelijke onderzoek is niet helder, aldus de Raad.

Echtgenoten

Bovendien is de positie van de mantelzorger niet goed geregeld volgens de Raad.  In het wetsvoorstel staat “gebruikelijke hulp” omschreven als “hulp die naar algemene opvattingen in redelijkheid verwacht mag worden van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten”. De Raad wijst erop dat wettelijk gezien alleen echtgenoten elkaar hulp en bijstand verschuldigd zijn. Als de overheid wil dat er een ruimere wettelijke zorgplicht komt, dan zou dit volgens de Raad in de wet moeten worden omschreven wie dit betreft: ‘Als bijvoorbeeld inwonende kinderen weigeren een zorgbehoevende ouder te helpen, kan deze ouder een voorziening door de gemeente worden geweigerd, terwijl de ouder de hulp van zijn kinderen niet kan afdwingen.’

Carolien Stam

4 reacties

  • t.rutteman

    Grappig dat dit bovenstaand bericht in de rubriek ‘kwaliteit’ staat, terwijl in dit gehele traject juist aan zo heel veel kanten ‘kwaliteit’ ontbreekt. Als deze juristen hun deskundigheid veel eerder in de ontwerpfase van de wet hadden kunnen inbrengen, zou dit gebrek in het wetsvoorstel niet aan de orde hoeven zijn. Voordat nieuw ontwikkelde medicijnen mogen worden gebruikt, gaat er eerst allerlei onderzoek op ongewenste effecten aan vooraf. Pas als de risico’s bekend en aanvaardbaar zijn, mag het op de markt komen. Maar nu is in het gehele transitietraject al bepaald dat de wet hoe dan ook in 2015 gehanteerd moet worden, en voor echte verbeteringen en aanpassingen is nauwelijks nog gelegenheid, juist vanwege de samenhang met de andere wetsvoorstellen. Bij de invoering van een overhaast ontwikkelde en onvoldoende op risico’s onderzochte wetgeving zijn mensenlevens blijkbaar niet zo belangrijk meer. Als de politiek maar eer kan behalen. Over ‘kwaliteit’ gesproken…

  • bezorgde

    Wanneer juristen oordelen dat over een melding en op de daaruit volgende stappen /besluiten geen bezwaarpprocedure kan volgen, dan ben je overgeleverd aan de subjectieve mening van degene die je melding/aanvraag Wmo hulp met je bespreekt aan je keukentafel. Bovendien zou een rechter álle Wmobeleidsplannen van elke stad apart ernaast moeten leggen ..
    Hoeveel ombudsmannen hebben we dan nodig?

  • Zorg

    Het is allemaal willekeur.
    De een krijgt alles de ander niets.
    Alles naar gemeente zal zeker voor de mensen die het nodg hebben een vecht partij zijn.
    Nog steeds is alles ALGEHEEL GEBRUIKELIJK>
    Als de belasting aftrek niet meer kan zullen vele ook de huursubsidie kwijt zijn.
    Zeker in dorpen is het vreselijk,danmoet je ergers bij horen.
    Als je niet uit het dorp komt maar uit de stad dan sta je onder aan de lijst.

  • Teceer

    ik vrees dat de pijnpunten waarop de Raad zo scherp de vinger legt, precies de punten zijn die de opstellers van deze wet willen bereiken. pas dan immers zal het lukken de zorg vooral betaalbaar te houden voor degenen die deze (nog) niet nodig hebben, de belastingbetalers.

Of registreer u om te kunnen reageren.

Zorgvisie is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden