Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

Eh, eh e-health

De aarzeling in de titel van dit stuk komt niet van mij. Mijn geloof in de mogelijkheden van e-health is groot. Het is de verwoording van de aarzeling die ik soms bij patiënten proef. Waar ik overigens alle begrip voor heb. Er is nog steeds een grote groep mensen die helemaal geen ervaring heeft met computers of internet. En die e-health als niets anders ziet dan ‘techniek’. Toch signaleer ik optimistisch stemmende geluiden.
Eh, eh e-health

Zo zijn sommige zorggroepen al voortvarend in de weer de mogelijkheden te onderzoeken van videocontact tussen cliënt en wijkverpleegkundige. Inmiddels ook tussen cliënt en huisarts, en andere zorgverleners. De resultaten hiervan zijn goed. De acceptatie van, in dit geval, iPads met de mogelijkheden van Facetime voor video-consultatie van de wijkverpleegkundige, blijkt groot. Waar eerdere programma's flopten door de barrières die geslecht moesten worden op het gebied van techniek, privacy en gebruiksvriendelijkheid, slaan deze mogelijkheden wonderwel aan. Gewoon met consumentenelektronica.

Succesfactoren

Een van de succesfactoren blijkt het rechtstreekse contact te zijn dat de patiënt heeft met een voor hem vertrouwd persoon, in plaats van met een onbekende, anonieme centralist. Kennelijk moet er een link blijven met de bestaande zorg, zoals we die tot nu toe face to face kennen. En het is al eerder gezegd: e-health is niet iets op zichzelf staands: het is gezondheidszorg, maar dan met nieuwe mogelijkheden.

Herhaling

De zorggroep in mijn regio, Sensire, biedt de iPads in drie versies aan. De standaardversie (met enkele beperkingen) blijkt voor een relatief grote groep te ingewikkeld. Daarom wordt er ook een sterk vereenvoudigde versie geleverd, met feitelijk maar twee knoppen. Alle benodigde software zit daar achter. Er is gelukkig ook een groep die later vraagt om de volledige versie, met alle mogelijkheden. Uit evaluatie is wel duidelijk dat in alle gevallen de uitleg voor het gebruik tijd kost. Juist de oudere doelgroep heeft baat bij herhaling.

Mogelijkheden

Een mooi voorbeeld uit de praktijk. Ik had contact met een ruim 90-jarige vrouw. Er zijn zorgen bij de familie of mevrouw het nog wel redt alleen thuis. Tijdens mijn bezoek om een en ander verder te exploreren, blijkt thuis kunnen blijven wonen haar grote wens. Ik heb de mogelijkheid van een iPad aangekaart, maar dat werd in eerste instantie niet erg omarmd. Mevrouw vertelde daarbij wel over haar veraf wonende zoon, die haar een paar keer per week belde. Die deed ook 'van alles met computers'. Ik zie nog de schittering in haar ogen toen ik haar duidelijk kon maken dat ze met zo'n iPad haar zoon niet alleen kon horen, maar ook zou kunnen zien. Na deze uitleg was kennelijk de techniek niet meer belangrijk, maar de mogelijkheid van contact wel. Die iPad is er gekomen!

Bart Timmers
Groepspraktijk Huisartsen Bergh

Digitale ontwikkelingen in de zorg
Zorgvisie organiseert 28 november 2013 het event Digitale ontwikkelingen in de zorg. Bart Timmers zal op dit congres schetsen hoe e-health in de dagelijkse praktijk wordt toegepast. Daarnaast zijn er nog vele andere sprekers.
Meer informatie en inschrijven >>

2 reacties

  • BartT

    We noemen dit zo hardnekkig ehealth, omdat het eenvoudig ehealth ís! Er bestaat een definitie: 'eHealth is het gebruik van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën, en met name internettechnologie, om gezondheid en gezondheidszorg te ondersteunen of te verbeteren' (RVZ). En zoals het econsult vervangen zou kunnen worden door een brief, maar uiteindelijk toch wezenlijk anders functioneert, voegt beeldbellen ook wezenlijk andere functionaliteit toe. Het voelt anders dan telefoneren en en het ís ook anders dan telefoneren. Ik begrijp dat het misschien niet zo revolutionair klinkt, maar het is wel een heel praktisch en aansluitend stuk eHealth, dat werkt!

  • ard leferink

    Waarom noemen we beeldbellen toch zo hardnekkig e-health? Gewoon bellen noemen we toch ook geen e-health? Als specialisten, huisartsen en wijkverpleegkundigen gewoon via de telefoon goed bereikbaar zijn, dan zijn we ook al een heel eind op de goede weg. En ik denk overigens ook niet dat de AWBZ of ZVW het contact tussen moeder en zoon hoeft te financieren. Maar ik geef toe, bellen klinkt niet echt als een innovatie....

Of registreer u om te kunnen reageren.

Zorgvisie is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden