De Jonge wil met ‘blanco bedden’ tekort eerstelijnsverblijf oplossen

Veel ziekenhuisbedden worden bezet gehouden door ouderen die wachten op een plek in het verzorgingshuis. Minister Hugo de Jonge van VWS denkt een oplossing te vinden in het makkelijker maken van de financiering voor ongelabelde bedden in het eerstelijnsverblijf, een kortdurend verblijf in een zorginstelling. Dat laat hij weten in een debat over het actieprogramma Langer Thuis.
Foto: © Tyler Olson / stock.adobe.com
RAPPORT

Om de plekken in het

Premium

Wilt u dit artikel lezen?

U heeft helaas geen geldig abonnement op dit account. Neem een proefabonnement of sluit een abonnement af om dit artikel te kunnen lezen.


  • Onbeperkt alle premium artikelen en rapporten lezen
  • Online de artikelen uit het magazine lezen

Al abonnee? Log dan in

Rapport informatie

Rapport naam:
Ongepland tijdelijk verblijf voor kwetsbare ouderen via één ingang
Sector:
Ouderenzorg
Soort:
Beleid
Afkomst:
Significant Public in opdracht van het ministerie van VWS
Auteur:
Maarten Batterink, Ilse Kalisvaart
Aantal pagina’s:
25
Verschijningsdatum:
23 september 2019
Samenvatting:

‘Verschillende vormen van ongepland (tijdelijk) verblijf vormen een belangrijke voorziening voor kwetsbare ouderen als het thuis (nog) even niet gaat)’, opent het rapport ‘Ongepland tijdelijk verblijf voor kwetsbare ouderen via één ingang’. De huidige praktijk leert echter dat het lang kan duren voordat een oudere wordt opgenomen. In het rapport worden diverse initiatieven voor ongepland (tijdelijk) verblijf voor kwetsbare ouderen via één ingang omschreven en vergeleken.

Knelpunten

Er zijn vooral knelpunten op het gebied van financiering, omdat nog niet bekend onder welke regeling een patiënt zal gaan vallen. Financiering is niet structureel, de reguliere financiering blijkt vaak ontoereikend en er zijn hoge kosten om de zorg in stand te houden ten opzichte van het aantal cliënten. Een ander knelpunt is dat niet alle zorgverzekeraars meedoen.

Succesfactoren

Veel van de genoemde succesfactoren om een initiatief gerealiseerd en werkend te krijgen, hebben betrekking op samenwerking en betrokkenheid van de partijen in de keten. Het gaat dan volgens de onderzoekers om samenwerking met andere zorgaanbieders, met het ziekenhuis en met verwijzers en financiers. Het blijkt dan ook belangrijk om relevante ketenpartijen vanaf het begin te betrekken.

Respondenten geven ook aan dat er lef nodig is van de trekker om een dergelijk initiatief van de grond te krijgen. Verder is het van belang dat er voldoende mogelijkheden zijn voor doorstroom en dat het proces van de korte observatieperiode goed is ingeregeld. Ook hier is betrokkenheid van verschillende partijen en een pragmatische aanpak van belang.

Verspreiding

Het kost meestal minimaal een half jaar tot een jaar om van idee tot aan realisatie van het initiatief te komen. De onderzoekers zien een oplossing in het in gesprek gaan met financiers. ‘Financiers kunnen een rol pakken door inzichten met betrekking tot kosten en baten van verschillende bestaande initiatieven waar ze bij betrokken zijn naast elkaar te leggen en te delen’, schrijven de onderzoekers. Er is volgens hen ook een rol weggelegd voor de overheid. ‘VWS kan als stelselverantwoordelijke helpen om de kennis en ervaringen die zijn opgedaan door betrokkenen bij initiatieven die in de praktijk goed blijken te werken verspreiden.’ Respondenten geven aan dat zij idealiter werken met een ‘ontschot’ of cliëntvolgend budget.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.