Zorginstituut: ‘Ggz-cliënten vallen te vaak tussen wal en schip’

Het aantal personen met psychische problematiek dat tussen wal en schip valt, is nog altijd een omvangrijk probleem. Dat blijkt uit onderzoek in opdracht van het Zorginstituut Nederland. Het onderzoek brengt onder meer in beeld welke problemen mensen met langdurige ggz-problematiek ondervinden.  
Foto: terovesalainen/stock.adobe.com

Het stelsel voor bekostiging van de gezondheidszorg is de afgelopen jaren drastisch hervormd. In 2006 werd de Zorgverzekeringswet (Zvw) ingevoerd en in 2007 verscheen de eerste Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). In 2015 volgden verdere stelselwijzigingen met de invoering van de nieuwe Wmo en de Jeugdwet. Tevens werd in dat jaar de Wet langdurige zorg (Wlz) ingevoerd en de Algemene Wet Bijzondere Kosten (WBZ) ingetrokken. Omdat de afbakening tussen deze wetten in de praktijk niet altijd makkelijk is te bepalen, vallen sommige mensen tussen wal en schip.

Vijf groepen

Uit het onderzoek komen vijf groepen mensen met langdurige ggz problematiek naar

0
727

Wilt u onbeperkt toegang tot de Zorgvisie Rapporten?

De Zorgvisie rapporten zijn exclusief voor onze Zorgvisie Compleet abonnees. Wilt u ook alle rapporten kunnen lezen? Meld u aan voor een Zorgvisie Compleet abonnement.

Heeft u al een Zorgvisie Compleet abonnement? Log dan hier in

Rapport informatie

Rapport naam:
Op zoek naar passende zorg: problemen die ggz-patiënten ervaren
Sector:
Ziekenhuis
Soort:
Onderzoek / Wetenschap
Afkomst:
Argo, Pro Facto, Zorginstituut Nederland
Auteur:
Berthe te Velde, Loeska Bos, Tinka Floor, Peter van Linschoten, Nicolette Woestenburg
Aantal pagina’s:
75
Verschijningsdatum:
18 februari 2019
Samenvatting:

Het stelsel voor bekostiging van de gezondheidszorg is de afgelopen jaren ingrijpend hervormd. In 2006 werd de Zvw ingevoerd, gevolgd door de invoering van de eerste Wmo in 2007. In 2015 volgden verdere stelselwijzigingen met de invoering van de nieuwe Wmo en de Jeugdwet; beide uit te voeren door de Nederlandse gemeenten. Ook werd in dat jaar de Wlz ingevoerd en de AWBZ ingetrokken nadat uit deze laatste in de voorafgaande jaren al diverse onderdelen waren overgeheveld naar de Zvw en de Wmo 2015.

De afbakening tussen deze wetten is in de praktijk niet altijd makkelijk te bepalen, waardoor sommige mensen tussen wal en schip vallen. De problemen hebben deels te maken met de verschillen in type wet. Zo zijn de Zvw en de Wlz zorgverzekeringswetten, terwijl de Wmo 2015 in beginsel een sociale voorzieningenwet is, waarbij de gemeenten binnen bepaalde kaders beleidsvrijheid hebben hoe bijvoorbeeld beschermd wonen wordt ingevuld. Daardoor ontstaan verschillen tussen gemeenten en daarmee ook in de aansluiting met de Wlz. Wmo-indicatiestellers hebben vaak weinig kennis over psychische problematiek, wordt geconstateerd in de evaluatie van de hervorming langdurige zorg. Daarnaast constateert de Algemene Rekenkamer dat in bepaalde gemeenten vaker een Wlz-aanvraag wordt afgewezen dan in andere gemeenten. Tegelijkertijd constateert de Algemene Rekenkamer dat dit niet te wijten is aan de beoordeling door het CIZ; het CIZ beoordeelt alle aanvragen op dezelfde manier, maar in de ene gemeente worden aanvragers eerder doorgestuurd dan in de andere gemeente. De Wmo 2015 kijkt volgens dit rapport naar persoonlijke omstandigheden, de Wlz naar zorginhoudelijke criteria. De Algemene Rekenkamer constateert dat de kans op toegang tot de Wlz daardoor niet afhankelijk is van gemeentelijk beleid (poortwachtersfunctie).

Het Zorginstituut heeft door middel van dit onderzoek in beeld willen brengen welke problemen mensen met langdurige ggzproblematiek in het gewijzigde zorgstelsel ondervinden om passende zorg te krijgen en wat de omvang is van het aantal mensen dat dergelijke problemen ervaart.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.