Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

Brandon's erfenis

Vrijheidsbeperkende maatregelen mogen niet toegepast worden bij cliënten in de gehandicaptenzorg. Tenzij er even geen andere oplossing mogelijk is. Dit zogenoemde ‘nee, tenzij-principe’ is deze week door de staatssecretaris toegevoegd aan het wetsvoorstel ‘Zorg en Dwang’.
Brandon's erfenis

De aanpassing deed de staatssecretaris op aanraden van de denktank Complexe Zorg die is opgericht als direct gevolg van ‘de casus-Brandon’, genoemd naar de jongen die drie jaar vastgebonden zat aan een muur in zorginstelling ‘s Heeren Loo. Bij Brandon gebeurde er drie jaar lang niets omdat de boel werd stil gehouden. De cultuur op de werkvloer was er een van de hete aardappel doorschuiven en verder de mond dicht houden.

Klokkenluider

De gehandicaptenzorgsector moet er nu voor zorgen dat dergelijke situaties nooit meer voorkomen. De vraag is of de toevoeging ‘nee, tenzij’ de werkvloer helpt dit waar te maken. De denktank verwacht dat het principe een open cultuur zal creëren. De professionals krijgen wettelijk steun die hen ervan verzekerd dat het goed is om aan de bel te trekken en hulp van buitenaf in te roepen. Bij Brandon was zijn moeder de klokkenluider. Straks zullen de begeleiders zelf dergelijke kwesties voorleggen aan de raden van bestuur. Openlijk zal er gezocht worden naar andere oplossingen. Althans, dat is de hoop.

Heleen Dupuis

De sector streefde al lang voor Brandon naar minder separaties en meer openheid over vrijheidsbeperkende maatregelen. Na de staatssecretaris is nu dan ook de branche­organisatie aan zet. De Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN) kan als geen ander de kennisdeling en open cultuur faciliteren die duidelijk ontbrak bij Brandon. Als je de reactie van VGN-voorzitter Heleen Dupuis leest op de wetswijziging kun je je afvragen of dit zal gebeuren. Zij schrijf: ‘Men moet zich goed realiseren dat het hier om mensen gaat die zeer complex en gewelddadig gedrag kunnen vertonen. Ook al heb je goed personeel en voldoet de accommodatie aan alle eisen, dan nog kunnen er omstandigheden ontstaan dat vastbinden het enige redmiddel is. Dan is zo’n cliënt dusdanig onhandelbaar en gevaarlijk dat medewerkers echt gevaar lopen.’ (Zorgvisie – Wouter van den Elsen / Twitter)

Lees meer

Weblog Wouter van den Elsen

Eén reactie

  • no-profile-image

    Rob

    Dit is erg lastig. Als vastbinden wordt toegestaan, dan zal het vaker dan nodig worden ingezeten als het niet wordt toegestaan dan kunnen de zorgverleneres eisen dat de randvoorwaarden verbeteren zodat vastbinden niet nodig is, en dat gaat al snel vele tientalle miljoenen kosten. Maak het dus vervelend om mensen vast te binden. In de zorg is dat niet moeilijk want medewerkers hebben een broertje dood aan administratie. Zorg dus voor een uitgebreide verantwoording en controle telkens als er werd vastgebonden. Laat die controle bijvoorbeeld door collega's plaatsvinden, die daar ook geen zin in hebben. Vervolgens moet uitgebreid verslag worden gedaan, maar geef er geen extra geld of tijd voor. Dan zullen alle partijen druk op de vastbindende afdeling uitoefenen.

Of registreer u om te kunnen reageren.

Zorgvisie is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden