Op zoek naar zwarte piet in het verpleeghuis

Toen ik deze week naar het Kamerdebat over de verpleeghuiszorg zat te kijken, moest ik aan het zwartepietenspel denken. De zwartepiet kwam vooral bij de bestuurder terecht.

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Guus Bannenberg

In mijn jeugdjaren deden we het zwartepietenspel. Een kaartspel met ruilen en neerleggen waarbij diegene die aan het eind de zwartepiet nog in handen had de klos was. In die tijd was Zwarte Piet als rechterhand van Sint ook een soort boeman. in de zak zaten weliswaar cadeautjes en snoepgoed, maar als je niet deugde volgens het boek van de goedheiligman werd je zomaar in diezelfde zak mee terug naar Spanje genomen (nog een associatie die vandaag de dag niet meer politiek correct is bedenk ik me).
Ik moest onwillekeurig aan dit kaartspel denken toen ik deze week naar het

6
39

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement. Al voor de prijs van 1 kop koffie per week (2,50 euro) kunt u onze premiumartikelen lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

6 REACTIES

  1. Ja, walgelijk debat. De budgetten zijn nooit voldoende meegegroeid met de zorgzwaarte en dat is een politieke verantwoordelijkheid. Bij de huidige budgetten is zo ongeveer een olympische prestatie nodig om goede zorg te leveren en zoals we weten zijn olympiërs schaars, ook onder bestuurders en verzorgenden. Je werk goed doen zou voldoende moeten zijn om goede zorg te kunnen leveren. Dan weet je ook echt welke bestuurders de rotte appels zijn en kunnen die met overtuiging buiten worden gesmeten.

  2. Lees alle reacties
  3. Helaas is zelfs in de Tweede Kamer het vermogen tot genuanceerd oordelen ernstig aan erosie onderhevig. Dat is helaas niet uniek voor dit debat. Het gaat mij te ver om zo’n debat dan af te doen als ‘walgelijk’ omdat daarmee de communicatie tot stilstand zou kunnen komen. De sector doet er beter aan de knelpunten in kaart te brengen (is waarschijnlijk al gebeurd) en die bij herhaling te presenteren en daarbij actief de discussie aangaan. Alleen maar klagen over verminderende budgetten is daarbij contra-productief want welke instelling wordt niet geconfronteerd met dakende budgetten? Ook mag de discussie over incompetente bestuurders in deze sector en over mogelijk te hoge salariëring van deze bestuurders niet uit de weg worden gegaan.

  4. Maar uiteraard is het natuurlijk zo dat een bestuurder gewoon verantwoordelijk is en dus ook dat dit soort debatten gevoerd moeten worden. Ik vind deze reactie wel erg makkelijk.Cienten klagen, zorgverleners klagen, familieleden klagen. Juist omdat die waarde-volle zorg waar inderdaad LOC zich zo voor heeft ingezet in gevaar is en niet geleverd wordt. Zorgverleners kunnen niet overal bij zijn, das geen probleem maar ze kunnen nu bijna nergens meer bij zijn. Het zou bestuurders sieren dat ze hun verantwoording namen en ipv klagen en wijzen over toon en andere stakeholders of politiek. Bestuurlijke introspectie, wijsheid en leiderschap is nu nodig. En niet enkel in 4% van de verpleeghuizen. Bestuurlijke betrokkenheid is niet genoeg. Deskundigheid is harder nodig.

  5. Het optreden van de regering dient de toets der kritiek duurzaam te kunnen doorstaan, dus zelfs als dhr. Bannenberg niet (helemaal) gelijk zou hebben is het toch goed dat hij dit blog schrijft.
    Hij vraagt aandacht voor twee zaken: minder structuur- en procesregels (SEP~), en meer begrip voor de omstandigheden in verpleeghuizen. Over het laatste kan ik niet oordelen, want ik heb onvoldoende inzicht in de uitgaven van verpleeghuizen.
    Over het eerste: ik ken de definitie van Waardevolle Zorg niet, maar resultaatgestuurd kwaliteitsmanagement lijkt me daarmee qua principiële basis overeen te komen. Zie https://gezondezorg.org/kem#principes. Dat management is door de regering al erkend als dé principiële voorkeursvorm, in de vorm van uitkomstfinanciering, ten nadele van SEP-verplichtingen.
    De verpleeghuissector zou zich echter wellicht actief in de uitvoeringsvorm daarvan willen mengen. Ik pleit er zelf voor om in die zorg de uitkomsten te beperken tot patiënttevredenheid en het voorkomen van vermijdbare comorbiditeit; zie https://gezondezorg.org/uitkomstassessment.php#totaal.
    Tot slot zou ik dhr. Bannenberg adviseren te kijken naar het kwaliteitsassessment waarop de stelling is gebaseerd dat bepaalde verpleeghuizen goede en andere slechte zorg leveren. De houdbaarheid van die stelling is mede afhankelijk van de mate waarin dat assessment voldoet aan de klinimetrische criteria. Daar heb ik twijfels over, in relatie tot de hardheid van de geuite stelling.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.