Adviezen, beleidsnota’s en akkoorden over gezondheid zijn er genoeg. Al sinds de Nota 2000 uit 1985 (!) zijn er goed onderbouwde pleidooien om gezondheidsproblemen doelgericht aan te pakken. Wanneer werpt de 'beweging naar de voorkant' haar vruchten af?

In de verkiezingsprogramma’s van dit jaar is veel aandacht voor de toekomst van ons zorgstelsel. Opvallend daarbij is de nadruk op kostenbeheersing en zekerheid die de druk op het zorgsysteem moeten verlichten. Nederland doet daarmee precies het tegenovergestelde van wat nodig is.

Laten we ophouden met pleisterakkoorden en symptoombestrijding, maar gewoon doen wat nodig is: verspilling stoppen, het stelsel herzien, informatie écht delen en gezondheid als het nieuwe verdienvermogen van Nederland zien. Die boodschap geeft Pim Valentijn aan de politieke partijen.

Hoogleraar innovatie en implementatie in dementiezorg Robbert Huijsman analyseert ook dit verkiezingsjaar de vertegenwoordiging van ouderen(zorg) in de partijprogramma's. Is dat met de roep om 'moderne' verzorgingshuizen dit jaar anders dan tijdens de verkiezingen twee jaar geleden?

Geef zorgverzekeraars de middelen om de juiste ggz-zorg in te kopen Dan komt er capaciteit voor de mensen die de ggz het hardst nodig hebben.

Slechts één op de tien kandidaat-geneesmiddelen die de klinische ontwikkelingsfase in gaat, haalt uiteindelijk de eindstreep tot geneesmiddel. Het is cruciaal dat die geneesmiddelen beschikbaar komen voor patiënten. En daar wringt de schoen: de gemiddelde wachttijd voor patiënten is inmiddels opgelopen tot 500 dagen; voor patiënten een onverteerbare vertraging. Terecht ook dat dit op het netvlies staat bij diverse politieke partijen.

De waarde van een verpleegkundige lijkt nog altijd niet gebaseerd te zijn op diploma’s, of het werk dat iemand dagelijks verzet. En juist daar wringt volgens ons de schoen; op de werkvloer ervaren wij nauwelijks passende waardering.

Het Centraal Planbureau stelt dat preventie vaak niet leidt tot lagere zorgkosten. Een terechte conclusie. Toch mag dat geen reden zijn om terughoudend te zijn met preventiebeleid.

Waardegedreven zorg lijkt vanzelfsprekend. Waar zou zorg anders om moeten draaien dan het efficiënt realiseren van uitkomsten die belangrijk zijn voor de patiënt? Toch blijkt de implementatie ervan complex en weerbarstig.

Contracteren met zorgverzekeraars: Bas van Schelven legt uit waarom ‘onder protest tekenen’ de positie van de zorgaanbieder kan versterken.