Regionale samenwerking komt niet tot stand door nog meer plannen en structuren. Regio’s die vooruitkomen, combineren een gedeelde bedoeling met ruimte om te experimenteren, openheid over belangen en verankering in de eigen organisaties.

Als bestuurder krijg ik regelmatig te maken met casuïstiek waar geen pasklare oplossing voor is en al veel professionals betrokken zijn. Mensen met een verstandelijke beperking én psychiatrische problematiek hebben vaak zowel langdurige ondersteuning als specialistische behandeling nodig. Juist voor hen blijken grenzen tussen gehandicaptenzorg en ggz nog te vaak bepalend voor de zorg die beschikbaar is.

Regionale samenwerking in zorg en welzijn wordt vaak ingericht alsof het een beheersbaar, technisch vraagstuk is. Juist daar zit een oorzaak van de stagnatie: de opgave is taai, belangen lopen uiteen en afspraken landen onvoldoende in de praktijk.

Zorgaanbieders krijgen er regelmatig mee te maken dat de zorgverzekeraar hun verzoek tot verhoging van het omzetplafond afwijst. Vaak accepteren ze die afwijzing dan, maar dat is niet altijd noodzakelijk. Afwijzingen zijn namelijk niet altijd juridisch juist, en in dat geval kan het lonen om in bezwaar te gaan tegen een afwijzing. 

Het debat over Wlz-zorg thuis dreigt vast te lopen in een discussie over leveringsvormen. Daarmee gaan we voorbij aan waarover het éigenlijk gaat: de organisatie van thuis passende, betaalbare en toekomstbestendige zorg.

Inclusie is geen gunst voor een minderheid. In werkelijkheid gaat het over ons allemaal. Dat concluderen Zorgbalans-bestuurder Vera Bergkamp en Slingeland Ziekenhuis-bestuurder Otwin van Dijk na het zien van de musical The Little Big Things.

De Nederlandse zorg organiseert haar gegevensuitwisseling al een decennium versnipperd, en de minister kiest met de Gezondheidsdata-autoriteit voor het kleinst mogelijke antwoord, schrijft neuroloog Geert Sulter. “Versnipperde stilte vanuit de zorg is geen optie meer. Wat nodig is, is collectieve aandrang via één brief, met één eis, in deze zomer.”

Het afschaffen van de vergoeding voor niet-gecontracteerde zorg gaat voor grote problemen zorgen in de mondzorg stelt Jacqueline Aarts, managing director van financiële dienstverlener Infomedics.

De druk op de zorg neemt toe en de roep om het écht anders te doen klinkt overal. Toch zakt de energie op veel plekken weg zodra het lastig wordt. Hoe houd je de lange adem die transitie vraagt vol?