Je kunt 2,8 miljard euro niet verdelen over een maatschappelijke sector en verwachten dat iedereen zijn/haar deel in dankbaarheid ontvangt. De kritiek op het proces waarlangs het ministerie van VWS de transformatiegelden probeerde te koppelen aan regionale transformatieplannen, was dan ook niet van de lucht.
Er zou te veel geld naar consultingfirma’s zijn gegaan. Voor hen was de Integraal Zorgakkoord(IZA)-dynamiek een welkom jachtterrein was in de zoektocht naar lucratieve opdrachten. Veruit het meeste geld ging naar ziekenhuis-gerelateerde projecten (hoezo transformatie?). En door de plotselinge sluiting van het loket afgelopen mei, visten veel initiatieven achter het net.
First come, first serve
“Vanaf het begin is duidelijk geweest hoe de overheid dit ging doen”, zegt De Raaf erover. “En dat was ‘first come, first serve’. We hebben best lang moeten wachten tot de eerste plannen gemeld werden. Na twee jaar kwamen er plots heel veel plannen tegelijk binnen en bleek de bodem van de kist snel in zicht te zijn.”
Tegen de initiatiefnemers die de boot misten zegt De Raaf. “Ik begrijp de frustratie. Maar als het goede plannen zijn, met een levensvatbare business case, dan moeten die ook zonder deze gelden doorgang kunnen vinden.”
Buikpijn
Peter Bennemeer maakt zich vooral zorgen over waar het allemaal toe gaat leiden. “Ik denk dat er veel goede plannen zijn, maar ook veel die vallen onder de categorie ‘we gaan wat we gisteren deden morgen beter doen’. En als ik dan bedenk welke snelheid we eigenlijk nodig hebben om tot de gewenste verandering te komen, dan krijg ik daar wel een beetje buikpijn van.”
