Let op: de informatie in dit artikel is ten minste vijf jaar oud

Shared decision making is nog utopie

Patiënten betrekken bij de besluitvorming en uitvoering van hun zorgbehoefte staat nog in de kinderschoenen. Shared decision making maakt de zorg beter, maar er is nog veel onderzoek voor de aanname dat het de zorg ook goedkoper maakt.

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Shared decision making is nog utopie
Foto: NFU

Dat bleek afgelopen vrijdag op het congres ‘Sturen op kosten in de zorg: patiënt, professional en politiek‘ van de Nederlandse Federatie van Universitair medische centra (NFU) en de Raad voor de Volksgezondheid & Zorg (RVZ) in het Spoorwegmuseum in Utrecht.

RVZ: de participerende patiënt

De opzet van het nieuwe zorgstelsel was om patiënten nauwer te betrekken bij hun behandeling, vertelt Didi Braat, die betrokken was bij het  RVZ-rapport ‘De participerende patiënt‘. De verwachting was dat de zorg hiervan beter en goedkoper zou worden. De zorg zou dan immers beter aansluiten bij de persoonlijke behoefte en

5
696

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement. Al voor de prijs van 1 kop koffie per week (2,50 euro) kunt u onze premiumartikelen lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

5 REACTIES

  1. Let eens op het woord- en taalgebruik bij dit onderwerp. Asymmetrie, utopie, kinderschoenen, onnodig veel onderzoek, etc etc. Primair zal over een communicatief probleem goed gecommuniceerd dienen te worden en niet direct gewezen dienen te worden naar waar het schort. Geef en biedt de patiënt de ruimte om te participeren. Biedt keuzes. In de praktijk blijkt dat keuzes maken geen eenvoudig proces is. Integendeel, het is heel ingewikkeld. Als consument kun je spullen terugbrengen; bij medische ingrepen gaat dat niet, om maar iets te noemen. Aanbevelenswaardig is het boek Kiezen bij Kanker, patienten en artsen aan het woord. Er valt nog veel te doen aan dit onderwerp.

  2. Lees alle reacties
  3. Ik word een beetje verdrietig van het fenomeen dat er allerlei termen de revue passeren, waarna vervolgens geconstateerd wordt ‘dat het nog lang niet zover is’ om die fraaie termen te effectueren.
    Impliciet veronderstellend dat er een blik adviseurs moet worden opengetrokken, natuurlijk, om dit ‘probleem’ een halt toe te roepen:
    -Patient empowerment.
    -Mindswitch voor chronisch zieken.
    -Self management.
    -Shared decision making.
    En ga maar door.
    De realiteit van Bobo’s en adviseurs en de realiteit van zorgwerkers, met beide voeten in de klei en met beide handen in de stront, is aan de ene kant onoverbrugbaar groot, en aan de andere kant niet bestaand.
    Want: de genoemde zorgwerkers doen al sinds jaar en dag aan ‘ empowerment, mindswitch, self management en shared decision making’ .
    Ze worden minder betaald om er over te blaten op congressen, maar ze doen het wel.
    Stil, en in de anonimiteit.
    Blijkbaar.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.