Jaarlijks worden verspreid over een kleine dertig ziekenhuizen zo’n negenduizend robotoperaties uitgevoerd. Wat kan er al met behulp van deze technologie, welke mogelijkheden komen er nog aan en moeten we dat allemaal wel willen?

Coronapatiënten hebben vaak te kampen met gevoelens van angst, eenzaamheid en isolatie doordat ze geen bezoek mogen ontvangen. Ziekenhuis Reinier de Graaf ontwikkelde samen met de TU Delft een systeem voor virtueel bezoek. ‘Als de aantallen afnemen, kunnen we dat ook inzetten voor patiënten die bijvoorbeeld door een verminderd immuunsysteem geïsoleerd liggen’, zegt arts Mesut Savas, initiatiefnemer van het tabletproject.

Samen beslissen is pas echt goed mogelijk als arts en patiënt kunnen beschikken over verzamelde (uitkomst)informatie. Daarvoor moeten data en infrastructuren naadloos met elkaar kunnen samenwerken en flexibel kunnen opereren. Zo ver is het nog niet, aldus Frits van Merode en Matthijs van der Linde.

In de zorg voor migrantenouderen ligt de aandacht te veel op cultuursensitieve zorg, vindt Patricia Heijdenrijk, directeur van expertisecentrum gezondheidsverschillen Pharos. ‘Het gaat om persoonsgerichte zorg. Dat betekent: kijk naar de persoon, wie hij is, wat hij wil, dan komen de cultuurgerelateerde onderwerpen vanzelf naar boven.’ 

In het Wereldhuis in het Brabantse Boxtel wonen zo’n tien verschillende nationaliteiten, waaronder ouderen met een Turkse en Marokkaanse achtergrond. Die twee groepen wonen samen op een aparte afdeling.

Een ic-dagboek kan helpen om Post Intensive Care Syndroom (PICS) te voorkomen. Marc Buise, anesthesioloog-intensivist van het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven, bedacht een digitale versie die tijdens de coronacrisis versneld werd uitgerold en vervolgens opgang maakte.