Zorgorganisaties beraden zich actief over nut en noodzaak van een (gecertificeerd) kwaliteits-systeem. Dat is logisch omdat de positieve impulsen bij de start van het certificatietraject gaandeweg over gaan in sleur en rompslomp. De verschuivingen zijn inmiddels zichtbaar: van HKZ naar ISO en het feitelijk afscheid nemen van het kwaliteitscertificaat tot de bewuste keuze voor een andere vorm van erkenning (gastvrijheid, maatschappelijk verantwoord ondernemen).

Medewerkers in de zorg besteden ongeveer een derde van hun uren aan papierwerk. En dan hebben we het niet over de administratieve afdelingen, maar over de handen aan het bed. Dat ligt niet aan die medewerkers of aan buitensporige administratiedwang. Het ligt aan een gebrek aan durf om echt in te zetten op een efficiënte bedrijfsvoering.