Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

'Collectieve ziektekostenverzekering in ere herstellen'

Als de collectieve ziektekostenverzekeringen niet snel veranderen, lijkt hun einde nabij. Die conclusie volgt uit de oproep van minister Schippers van VWS aan marktpartijen om snel meer werk te maken van zorginhoudelijke afspraken in de collectieve verzekeringen. Doen ze dat niet, dan is hun toegevoegde waarde volgens de minister nihil.
MarcVanWesterlaak450.jpg

Met deze uitspraak stelt Schippers een duidelijk ultimatum. De bal om dit op te pakken ligt bij zowel zorgverzekeraars als bij de partijen die collectieve ziektekostenverzekeringen faciliteren, zoals werkgevers en patiëntenorganisaties.

De minister komt tot haar oproep na onderzoek van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) naar collectieve zorgverzekeringen, waarvan zij de resultaten eind september aan de Tweede Kamer presenteerde. Uit het onderzoek blijkt dat collectiviteiten netto nog wel voordelig zijn, maar dat het absolute premievoordeel ten opzichte van individueel verzekerden steeds verder afneemt. De minister concludeert daaruit dat de collectieve zorginkoop niet naar verwachting presteert. Typerend is dat het aandeel collectief verzekerden de laatste jaren daalt.

Weinig zorginhoudelijke afspraken
Uit het onderzoek blijkt eveneens dat contractanten en verzekeraars binnen collectieve verzekeringen maar weinig specifieke, zorginhoudelijke afspraken maken, zoals extra fysiotherapiebehandelingen of psychologische zorg voor bedrijven met fysiek of mentaal zware beroepen. Dat is opvallend. De collectiviteitskorting is immers gebaseerd op het voordeel voor de verzekeraar om voor een grote groep deelnemers specifieke zorg in te kopen. In de praktijk blijkt dit echter maar een kleine rol te spelen. Bij ongeveer een derde van de collectieve pakketten worden wel extra dekkingen afgesproken, maar zorgverzekeraars kopen vrijwel nooit specifieke zorg voor collectief verzekerden in.

Bijdrage leveren aan de zorg
Minister Schippers roept verzekeraars op om na te gaan of het grote aanbod aan collectieve verzekeringen wel een bijdrage levert aan de zorg. Want volgens de minister is dat criterium  tot op heden veel te weinig in de zorgverzekeringsmarkt gebruikt. Met name binnen zogenoemde ‘gelegenheidscollectiviteiten’ – bijvoorbeeld voor klanten van supermarkten en loterijen – worden maar weinig aanvullende zorginhoudelijke afspraken gemaakt. Binnen (grotere) werkgeverscollectiviteiten en collectiviteiten voor gemeenten, patiëntenorganisaties en ouderenbonden zijn dat er beduidend meer.

Wildgroei aan collectiviteiten
Ook de onoverzichtelijkheid van de zorgmarkt als gevolg van een wildgroei aan collectiviteiten baart de minister zorgen. Zorgpolissen die onder de naam van een collectieve verzekering  worden aangeboden, blijken vaak dezelfde als de polis die de zorgverzekeraar rechtstreeks aanbiedt. Daardoor lijkt het aantal verzekeringsopties groter dan in werkelijkheid. Schippers schrijft dat zij verzekeraars en partijen zoals assurantietussenpersonen hierop zal aanspreken. Adfiz, de brancheorganisatie voor tussenpersonen, is dit jaar al op eigen initiatief begonnen een gedragscode te ontwikkelen om de transparantie voor consumenten te vergroten.

Gelegenheidscollectiviteiten
Ik hoop dat de collectieve ziektekostenverzekering, zoals oorspronkelijk bedoeld op aangeven van Schippers, in ere wordt hersteld. Werkgevers, patiëntenverenigingen en andere zorggerelateerde belangenverenigingen moeten zorginhoudelijke afspraken kunnen maken met zorgverzekeraars ten behoeve van hun werknemers en leden. Op die manier dient een collectieve polis het gezondheidsbeleid.

Gelegenheidscollectiviteiten zonder toegevoegde waarde moeten worden afgeschaft. Verzekerden laten zich namelijk vaak door de lage premie van gelegenheidscollectiviteiten verleiden, terwijl de regeling meestal een stuk soberder is dan bijvoorbeeld een werkgeverscollectiviteit. Afspraken over inzet van de zorgverzekering bij re-integratieverplichtingen ontbreken meestal, net als de expliciete, wederzijdse verantwoordelijkheid van werknemer en werkgever voor de inzetbaarheid op lange termijn. Dat is een unfaire situatie: werkgevers betalen ongeveer de helft van de zorgkosten van de Zorgverzekeringswet. Reden te meer om als werkgevers en verzekeraars nog betere afspraken te maken over de zorginhoudelijke invulling van de collectieve ziektekostenverzekering.

Marc van Westerlaak is werkzaam bij Aon als consultant op de afdeling Corporate Wellness met als speciaal aandachtsgebied de zorgverzekeringsmarkt.

Marc van Westerlaak

3 reacties

  • Henk

    Schippers heeft gelijk.
    Voor Zilveren Kruis zijn de collectiviteiten alleen maar interessant als instrument voor koppelverkoop aan bedrijven van andere producten van Achmea.
    Verder is het schrikbarend hoeveel geld er bij bedrijven blijft hangen, zogenaamde wegens administratie, dat aan de zorg wordt onttrokken. Het gaat om honderden miljoenen euro's.

  • Mouton

    geen zaak van de minister

  • berend3

    Terechte opmerkingen. Bij het regeerakkoord van een aantal jaren geleden (ik dacht het gedoogkabinet Wilders) was er al een sideletter waarin aangekondigd werd om dit aan te pakken. Helaas ben ik niet de enige die deze sideletter kwijt is, kennelijk ook het kabinet. Het is immers nooit uitgevoerd. Zou ook een zeer impopulaire maatregel zijn om mensen zo maar tot 10% meer te laten betalen, juist (voornamelijk) die mensen die geen werknemer zijn en dus geen werkgever hebben met een collectief of op een andere wijze ingang hebben.
    Ik ben bang dat het niet (meer) gaat gebeuren. De (huidige) praktijk wijst dat al uit. Je moet het ook maar kunnen bevatten. 70% is in 10 jaar tijd nog nooit geswitcht. Overwegend ex ziekenfondsverzekerden. Nauwelijks kritisch en vaak blij met wat men krijgt en geen idee wat men zou kunnen krijgen. Moeilijk? Angst?
    De collectieve werkgeversverzekering was vroeger ook alleen maar voor zij die zich particulier moesten verzekeren met soms een (vaak gratis) stukje bovenwettelijke dekking voor werknemers in het ziekenfonds.
    Dan de 1 miljoen ZZP'ers. Als die collectief iets gaan doen zal dat altijd oneigenlijk zijn (een valse vloot, zoals dat heette). En ook nog een grote groep die meer dan 1 (soms zelfs 2) werkgevers heeft. Anders dan 10 jaar (en zeker langer nog) geleden.
    Het is allemaal nog niet zo eenvoudig

Of registreer u om te kunnen reageren.

Zorgvisie is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden