Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

Gemeenten kunnen ggz-cliënten weren. En dan?

Een ruime meerderheid van de Tweede Kamer stemde gisteren in met de maatregel selectieve woningtoewijzing. Daarmee kunnen gemeenten onder anderen ggz-cliënten over wie een melding is geweest bij de politie uit een wijk weren. Maar wat moet er dan met deze groep gebeuren?
Profielfoto.jpg
Puck van Beurden.

Tijdens het debat van vorige week werd al duidelijk dat een meerderheid in de Tweede Kamer voor de maatregel selectieve woningtoewijzing was, gisteren stemde de Kamer er officieel mee in. Dat betekent concreet dat elke gemeente nu bij minister Stef Blok een straat, wooncomplex of wijk mag aanwijzen waar bepaalde huurders kunnen worden geweerd. Het gaat daarbij om criminelen, jihadistische moslims en overlastgevers. De gemeenten mogen politiegegevens van deze huurders inzien en hen op basis daarvan weigeren een woning in de aangewezen plaats te laten huren. Het doel: ervoor zorgen dat wijken leefbaar blijven.  

Huisvesting ggz-cliënten
Het Landelijk Platform GGZ (LPGGz) en de Federatie Opvang trokken na het debat aan de bel. Bij de groep overlastgevers zit volgens hen ook een (kleine) groep ggz-cliënten die in het verleden overlast heeft bezorgd. Maar het is volgens de organisaties niet terecht om deze groep af te wijzen op basis van meldingen uit het verleden. ‘Het huisvestingsprobleem voor ggz-cliënten is al heel groot, dat wordt hiermee alleen maar groter’, geeft Nic Vos de Wael van LPGGz aan. Bovendien is het volgens hem niet altijd duidelijk of iemand echt een overlastgever is. ‘Het is de vraag wat wordt gezien als psychisch gedrag. Iemand die een psychose heeft kan inderdaad echt overlast veroorzaken. Maar de afgelopen jaren kwamen er bij de politie ook meldingen binnen die niet over overlast gingen, maar over afwijkend gedrag van verwarde mensen.’

Ggz-cliënten weren
Nu de maatregel erdoorheen is mogen gemeenten verwarde personen die in het verleden voor 'overlast' hebben gezorgd afwijzen voor een huurhuis in door hen aangewezen wijken. Dat gebeurt op basis van politiegegevens die tot vier jaar teruggaan. ‘Daaruit komt geen genuanceerd beeld. De politie kan vaak geen onderscheid maken tussen gevaarlijke personen of verwarde mensen’, zegt Rina Beers van de Federatie Opvang. ‘Daardoor blijft een deel van de ggz-cliënten straks op de zeef liggen. Ze krijgen geen woonvoorziening, en wat dan?’ De gemeenten zullen hen vaak juist willen weren uit wijken waar ggz-cliënten op aangewezen zijn vanwege hun lage inkomen, denkt de Federatie Opvang. Daardoor rijst de vraag: waar kunnen deze cliënten dan nog wel terecht? Veel ggz-instellingen werken volgens het principe ‘beter worden doe je thuis’, de maatregel lijkt hier recht tegenin te gaan.

Dorpen voor ggz-cliënten
Dat er overlast is, blijkt wel uit het stijgende aantal meldingen die het nieuws halen. Daar moet, ook in het belang van de verwarde personen zelf, zeker aandacht voor zijn. Maar is dit de oplossing? De PVV stemde in met de maatregel, maar wil wel dat de gemeenten dan ergens anders woonruimte aanbieden. Zij willen dat de hele groep afgewezen huurders terecht komt in ‘hufterhutten’, ‘tuigdorpen’ of ‘Skaeve Huse’ naar Deens voorbeeld. Ook dit plan gaat in tegen het idee dat ggz-cliënten moeten herstellen in de wijk. De oplossing lijkt niet te liggen in het afwijzen en scheiden van ggz-cliënten, maar juist in samenwerking tussen gemeenten, zorgorganisaties en ggz-instellingen. Vos de Wael: ‘Eén plan met en rondom iemand, met de sociale omgeving erbij, dat leidt tot sociale inlcusie.’ Laat de gemeenten het in hun oren knopen. 

Of registreer u om te kunnen reageren.

Zorgvisie is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden