Exclusief toegankelijk Registreer voor toegang tot Zorgvisie.nl Lees meer

Persoonsgerichte zorg is 40 procent goedkoper

Patiënten die persoonsgerichte zorg ontvangen verblijven 30 tot 50 procent minder lang in het ziekenhuis. Dat zei Inger Ekman, directeur van het Instituut voor persoonsgerichte zorg in Göthenburg, op een congres in april in diezelfde stad.
Thuiszorg Fotolia_450.jpg
Fotolia

Over de naam van het Instituut voor persoonsgerichte zorg van de Universiteit van Göthenburg is nagedacht. Uit principiële overwegingen is er niet gekozen voor ‘patiëntgerichte zorg’, vertelt directeur Inger Ekman op het congres dat het Institute for Health Improvement (IHI) en het British Medical Journal (BMJ) half april in Göthenburg hebben georganiseerd. ‘De essentie van persoonsgerichte zorg is juist het verhaal van de mens zien. Dus niet alleen oog hebben voor de rol als patiënt, met zijn klachten en beperkingen, maar hem of haar zien als een mens met mogelijkheden. Als een gelijkwaardige partner, met een gelijkwaardige rol in de behandeling.’

Minder complicaties
Ekman noemt de voordelen op van persoonsgerichte zorg, zoals die in enkele wetenschappelijke studies naar voor komen. Patiënten zijn minder onzeker, hebben minder pijn en hebben minder complicaties. De medicatietrouw is veel groter. Hierdoor verblijven ze 30 tot 50 procent korter in ziekenhuizen, wat een besparing tot 40 procent oplevert. Bij een studie onder reumapatiënten komt naar voren dat ze minder vermoeid zijn en sterkere spieren hebben. Ze voelen zich beter. Bij patiënten die een hartaanval hebben gehad zijn er gunstige langetermijneffecten: ze kunnen eerder terug naar hun baan en krijgen minder vaak een nieuwe hartaanval.

Eerst kost persoonsgerichte zorg tijd en geld
Ondanks de voordelen, vinden veel zorgverleners het lastig om persoonsgerichte zorg te leveren. In de eerste plaats is er de initiële investering in tijd, geld en extra personeel. De vruchten van doelmatigere en kwalitatief betere zorg worden pas op de lange termijn geplukt. ‘Elke patiënt heeft een eigen verhaal. Voor het eerste gesprek moet je minimaal 20 minuten uittrekken. De winst in kwaliteit, tijd en geld zit later in de behandeling. Dan win je de investering meer dan terug.'

Terugval in oude patronen
Ekman heeft met haar instituut al veel zorginstellingen begeleid. Erg vaak bleek dat zorgverleners weer terugvielen in hun oude manier van werken, zodra het project was afgelopen. ‘Zorgverleners denken vaak 'ik weet wel goed is voor mijn patiënten'. Ze nemen niet meer de moeite om het gesprek te voeren met patiënten en vallen terug op hun oude werkwijze, waarbij ze zelf inschatten wat patiënten nodig hebben in plaats van samen te beslissen.’

Betrokkenheid van management
Een belangrijke voorwaarde voor succes is betrokkenheid en steun van het management. Bij de eerste projecten die Ekman begeleidde, deden de managers niet mee. ‘Maar zij beslissen over inzet van extra personeel en extra tijd besteden aan patiënten. Persoonsgerichte zorg is een cultuurverandering. Wil die slagen, dan heb je de steun van het management nodig.’

 

 

2 reacties

  • F. Conijn

    40% goedkoper? Dat zijn nog eens besparingen, gezien dat het pathologieverloop en de patiënttevredenheid er kennelijk ook nog eens op vooruit gaan! En zelfs al zou het maar 15% zijn, is het nog de moeite waard om te kijken wat men in Gotenburg (= Nederlandse spelling) nu precies anders doet.

    Helaas wordt dat me niet helemaal duidelijk uit het artikel. Uitgaande van dat het project/onderzoek in de cure is opgezet, kan 20 minuten voor het eerste consult inderdaad langer dan normaal zijn, maar wat doet men dan precies anders of extra?

    Een ander punt is hoe je bepaalt of zorgaanbieders persoonsgericht werken of niet. Het controleren daarvan (dus het implementeren van nieuwe structuur- en procesindicatoren) of het meten van de resultaten middels meting van pathologieverloop en patiënttevredenheid? De logica gebiedt dat als persoonsgericht werken beter is, meting van die twee automatisch betere scores oplevert.

    Het belang van deze overweging is dat het op zijn minst handig is als iedereen in de zorg één gemeenschappelijk hoofdprincipe heeft. Als dat voor de ene zorgaanbieder ‘persoonsgericht werken’ heet en voor de andere ‘uitkomstgericht werken’ (cure: uitkomst = pathologieverloop + patiënttevredenheid), dan is de kans op verwarring reëel. Gezien dan de bijna unaniem gemaakte politieke keuzes lijkt ‘uitkomstgericht werken’ toch de betere keuze. Zie voor meer informatie https://gezondezorg.org/uitkomstfinanciering .

  • Vanaf nu afspreken: persoon centraal?

Of registreer u om te kunnen reageren.

Zorgvisie is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden