Publiek vastgoed terug in de wijk

De veranderingen in de langdurige zorg en het verdwijnen van de verzorgingshuiszorg leggen grote druk op vragen omtrent vastgoed voor senioren.

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Guus Bannenberg

Je kan de stelling aanhangen dat senioren massaal thuis zullen blijven wonen, zoals De Zeeuw en Drost vorige maand stelden in Zorgvisie magazine. Het feit dat de grenzen van de participatiesamenleving in beeld zijn en mantelzorgers op grote schaal overbelast raken, zoals het SCP deze week concludeerde in een advies, doet vermoeden dat er toch een substantiële vraag naar vastgoed zal blijven bestaan voor senioren die wonen, zorg en welzijn graag zien verbonden.

Specifieke behoeften

Hoe het ook zij, zorgorganisaties zien zich voor de opdracht gesteld voldoende vastgoed te creëren of in stand te houden dat voorziet in de specifieke

5
36

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement. Al voor de prijs van 1 kop koffie per week (2,50 euro) kunt u onze premiumartikelen lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

5 REACTIES

  1. curieus natuurlijk dat terwijl de politici die wij – de kiezers in onze samenleving – gekozen hebben voor de financiering van activiteiten naar het bedrijfsleven kijken in het streven de zorg betaalbaar te houden voor de belastingbetaler, de zorgsector, en vooral de -aanbieders, nu voor financiering naar de samenleving kijken. terwijl wij als samenleving toch juist de politiek hebben georganiseerd om zulke vragen namens ons aan te pakken!

  2. Lees alle reacties
  3. Leren we nu echt nooit van onze fouten. Al jaren kopen grote instellingen vastgoed op en gebruiken deze voor woon/zorg-plekken. Hun eigen grote terreinen versloffen en de kosten van hun nieuwe vastgoed gaat jaar op jaar omhoog. Bewoners vereenzamen en krijgen een magnetron! De hoge extra kosten worden gefinancieerd met AWBZ. En dit gaat ‘natuurlijk’ ten koste van de directe zorg. Er staat nu al veel vastgoed te koop van grote instellingen waarvan de kosten niet meer te betalen zijn. Hoeveel meer fouten moeten we maken vooraleer we leren van onze fouten!!?? En hoeveel belastinggeld!!??

  4. Als ik door de tekst van Guus heen lees dan deel ik zijn mening. Het wonen in de tijd na het traditionele bejaardenhuis gaat veranderen. Hoe, dat weten we nog nauwelijks. Ik denk dat er behoefte is aan woonvormen waar mensen zodanig bij elkaar wonen dat er naast zelfstandigheid ook een vorm van samenwonen ontstaat. Door het samenwonen ontstaat een nieuw vangnet.
    Ik zie om me heen, en participeer daar zelf ook in, dat mensen zelf in de vorm van een Collectief Particulier Ontwikkeling hun woning voor de levensfase na 55 (of daaromtrent) gaan organiseren. Een mooi voorbeeld is http://www.wonenindeschrijver.nl Daar is een organisatie voor nodig, ondersteuning, en financiering door banken die hypotheken flexibel beschikbaar stellen. Uiteraard kunnen ook beleggers hier een rol in spelen.
    Nog en stap verder is dat gemeenten een nieuwe visie op het wonen ontwikkelen. Van het (bijna) gescheiden wonen van de geboorte tot de dood moeten we toe naar wonen waarin jong en oud door elkaar heen wonen.
    Kortom samen op weg naar een nieuwe toekomst.

  5. Heldere uiteenzetting, er ontstaan zeker nieuwe kansen en uitdagingen! Echter verwar maatschappelijk vastgoed niet met publieke voorzieningen! In de businesscase moet daarom volstrekt helder zijn wat de initiele uitgangspunten zijn ten opzichte van de positie van de klant (client/burger/consument). En of het ondernemen rechtmatig (juist onderscheid publiek/privaat) is, en geënt op de principes basis van normaal burgerschap en regulier marktbeginsel.
    Laten we wel waken voor het idee dat private investeerders alleen de luxe markt afstruinen, want wat is luxe dan? Er zijn immers al veel private initiatieven die ook betaalbaar zijn voor de gewone middenklasse. En vergis je niet in de eigen bijdrages die tot nu toe zijn opgebracht door de mensen die afgelopen decennia in de zorgcentra woonden. Dat waren zeker niet alleen de minima.
    Burgers met lage inkomens zouden mogelijk extra moeten worden voorzien op wonen in samenhang met service en zorg, maar dat is nu ook al mogelijk via (bijzondere) huur- en zorgtoeslag.
    Kortom, maatschappelijk ondernemen ja!, bepaalde burgers zakelijk anders behandelen, nee!

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.