Weg uit de kramp van wantrouwen

De NPCF, V&VN en ActiZ organiseerden woensdag 16 april in de Rode Hoed in Amsterdam een maatschappelijk debat over risico's in de verpleeghuiszorg met als titel 'Wanneer zijn de rapen gaar?'. Op zich mooi dat deze drie partijen in dit tijdsgewricht samen zo'n thema exploreren. Dat biedt hoop voor de toekomst. Bij andere gelegenheden lijken de belangen van cliënten, werknemers en werkgevers immers meer tegenover elkaar te staan.

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Guus Bannenberg

Insteek van het debat was in hoeverre we bereid zijn risico’s in de zorg te accepteren. Debatleider Rudi Westendorp had moeite de tegenstellingen te vinden in de zaal. Er bleek namelijk een opmerkelijke eensgezindheid om risico’s in de verpleeghuiszorg te aanvaarden mits die voortvloeien uit uitdrukkelijke wensen van cliënten zelf. Weinig aanwezigen hadden moeite met de risico’s van vallen of verdwalen bij een verpleeghuisopname als daartegenover staat dat de bewoner bewegingsvrijheid en -ruimte krijgt. De visie in de zaal wordt in belangrijke mate ondersteund door een onlangs gehouden enquête onder de Nederlandse bevolking.

Kosten besparen

Interessant was ook de suggestie

2
51

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement. Al voor de prijs van 1 kop koffie per week (2,50 euro) kunt u onze premiumartikelen lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

2 REACTIES

  1. ”Ook als over die vrijheid goede afspraken zijn gemaakt in het zorgleefplan. Dan blijkt dat familie en mantelzorgers het op dat moment ook over die afspraken behoorlijk oneens kunnen zijn.”
    Buitengewoon van belang om vooraf afspraken te maken met client en familie over wettelijke vertegenwoordiging en hoe om te gaan met vrijheidsbeperkende maatregelen en duidelijk af te spreken wie wanneer verantwoordelijk is bij wils(on)bekwaamheid. Zeker bij zelfstandig wonen en nieuwe woonvormen op basis van wonen en zorg scheiden. Dit juridisch fundament is vaak niet op orde, waardoor ook incidenten en afhandeling daarvan in een schimmig gebied terechtkomen, waardoor weer meer angst en minder (bewegings)vrijheid.

  2. Lees alle reacties
  3. Valdetectoren doen inderdaad niets aan het valrisico. Maar ik heb kamers gezien waar het risico op vallen wel degelijk verkleind kan worden. Door een andere indeling, handgrepen aan de muur, pakpalen en de looproutes vrij te houden van obstakels en gebruiksvoorwerpen (matten, tassen e.d).
    Het goede verpleeghuis besteedt daar aandacht aan, het slechte niet, om het voor de duidelijkheid maar eens zwart-wit uit te drukken.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.