“Het idee dat we de inzet van zware ggz kunnen voorkomen door te focussen op lichte ggz lijkt niet altijd te kloppen”, zei hoogleraar betaalbare en toegankelijke zorg Patrick Jeurissen (Radboudumc) vorige week op Skipr. Samen met psychiater Christiaan Vinkers schreef hij een whitepaper over wachttijden in de ggz.

Geen schaarsteprobleem

Het aantal mensen dat in de ggz werkt, steeg de afgelopen jaren, terwijl het aantal mensen dat in de specialistische ggz werd geholpen juist daalde. “Je kunt dit deels verklaren doordat de administratieve last in de ggz relatief zwaar is en mensen daar soms meer mee bezig zijn dan met behandelen. Of doordat de gemiddelde productiviteit in de sector door de hoge arbeidsintensiteit überhaupt lager is dan elders. Maar het ligt vooral aan het feit dat veel meer medewerkers in de lichte ggz zijn gaan werken. De wachttijden voor de zware ggz zijn daarmee niet zozeer een schaarsteprobleem, maar een allocatieprobleem.”

Alloceer meer capaciteit voor de groep zware ggz-cliënten. Dat is volgens Jeurissen wat er moet gebeuren in de strijd tegen de groeiende wachtlijsten. “En dat zou het meest logisch zijn in een silo waarin geen marktwerking is. Want het verloop van een zware bipolaire stoornis laat zich niet makkelijk voorspellen. Een chirurg en een psychiater zijn allebei medisch specialisten, maar die laatste past wat mij betreft niet goed in het stelsel van de Zvw.”

Wat vindt u? Reageer hieronder op de Zorgvisie-poll van deze week: