De Jonge: ‘In 2019 gaat de thermometer in de wijkverpleging’

Kamerleden maken zich vooral druk over de positie van ongecontracteerde aanbieders. De minister vindt het aandeel ongecontracteerde zorg in de wijkverpleging te groot. Hij vindt dat de ondertekenaars van het hoofdlijnenakkoord hun afspraken moeten nakomen. De Jonge: ‘De zorgverzekeraars zijn nu aan zet.’

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
AO wijkverpleging, de Jonge, ongecontracteerde zorg
Foto: Adobestock

Minister De Jonge kondigt tijdens het AO Wijkverpleging aan dat hij aan een wetsvoorstel werkt dat het hinderpaalcriterium overeind laat. Momenteel wordt het vergoedingspercentage voor ongecontracteerde zorg vastgesteld door de zorgverzekeraars. Hij vindt dat hij als beleidsmaker de mogelijkheid zou moeten hebben om zelf het vergoedingspercentage vast te stellen.

Ongecontracteerde zorg

Pas als volgend jaar de monitor wijkverpleging van de NZa en de Vektiscijfers zijn verschenen, wil de minister conclusies trekken en eventueel passende maatregelen nemen. Overigens sluit De Jonge een nieuw bekostigingsmodel voor acute wijkverpleging en complexe wijkzorg niet uit. De Jonge: ‘We zien waar de toename van ongecontracteerde zorg toe leidt: er kunnen geen afspraken worden gemaakt over kwaliteit en doelmatigheid met ongecontracteerde zorgaanbieders. Zij leveren ongeveer twee keer zoveel zorg, dat is ongeveer 100 miljoen euro. Een niet te verwaarlozen bedrag.’

Omzetdrempel

Vera Bergkamp (D66) vraagt wat de minister vindt van de door Zilveren Kruis gehanteerde omzetdrempel van 100.000 euro bij het verstrekken van een contract. De Jonge: ‘Ik kan het begrijpen als je kijkt naar de enorme stijging van het aantal aanbieders. Dat zijn er duizenden en het leidt tot versnippering.’
De Jonge: ‘Inzet van het hoofdlijnenakkoord is dat partijen die dat willen, een contract moeten kunnen krijgen. Kleinere aanbieders blijken onvoldoende aan de bak te komen. Daarom hebben we huiswerk afgesproken voor de zorgverzekeraars. Zij moeten zorgen voor voldoende contracten. Maar, er is geen sprake van een contractplicht. Wel van een ‘contactplicht’. Als een contract niet nodig is, bijvoorbeeld als een zorgverzekeraar voldoende zorgaanbieders heeft gecontracteerd, dan heb je recht op uitleg door de zorgverzekeraar. De zorgverzekeraar mag dan niet zeggen: ‘Ik ben niet thuis.’
Als Fleur Agema (PVV) vraagt wat kleine zorgaanbieders daar dan mee opschieten, merkt De Jonge op: ‘Als de wil er is, denk ik eerlijk gezegd dat die omzetgrens niet fair is. Ook aanbieders die onder die omzetgrens zitten moeten een contract kunnen krijgen. Maar het is geen verplichting.’

Zorgvolume

Meerdere partijen noemen voorbeelden van ongecontracteerde zorgaanbieders die te lage tarieven ontvangen en daarom soms hun volumes verhogen om aan het gewenste volume te komen. Corine Ellemeet (Groen Links) vindt dat De Jonge voorbij gaat aan de feiten die we al hebben. ‘De Jonge: ‘De belangrijkste redenen om af te zien van een contract, zijn al bekend sinds januari. Dat zijn: lage vergoedingen en hoge omzetdrempels.’ De Jonge: ‘Ik hecht aan de indicatiestelling maar als dat een knop wordt om de volumeknop aan te draaien dan maakt dat ons stelsel kwetsbaar. Juist nu kunnen we daar niet gemakkelijk over doen omdat we al een schaarste aan personeel hebben. Als de een twee keer zoveel zorg krijgt, dan schiet er niets over voor de ander.’
De Jonge haalt cijfers aan waaruit blijkt dat er twee keer zoveel zorg wordt gedeclareerd door ongecontracteerde zorgaanbieders, zonder dat dit kan worden verklaard uit de samenstelling van de patiëntenpopulatie. Met name Maarten Hijink van de SP en Fleur Agema hameren erop dat de cijfers volgens hen niet kloppen.

Zorgverzekeraars

De Jonge wil zich houden aan de feiten die hij nu zegt te hebben: ‘Eerst zijn de zorgverzekeraars aan zet om het contracteerproces te verbeteren. We hebben zeer regelmatig overleg. Natuurlijk spreken wij hun erop aan als zij zich niet aan afspraken houden.’
De Jonge verbaast zich zelf over het grote aantal bijcontracteringen. De minister wil wachten met de balans op te maken tot de monitor van de NZa is verschenen, die in het voorjaar 2019 wordt verwacht, en de Vektiscijfers over de contracteringsgraad van net na de zomer bekend zijn. De Jonge: ‘In 2019 gaat de thermometer in de wijkverpleging.’

1 REACTIE

  1. Er zijn vele ongecontracteerde zorgverleners die hard nodig zijn om de zorgbehoevende de geindiceerde zorg te kunnen leveren. En ja, helaas zijn er zorgverleners die misbruik maken van de situatie. Dat is heel pijnlijk. Maar die zijn wel te achterhalen door krachten en kennis te bundelen.
    Een van de zorgverzekeraars, CZ, geeft in hun brief aan de clienten aan dat als de client zou kiezen voor een ongecontracteerde zorgverlener dat de vergoeding dan lager zal (kan) uitvallen en dat de client eerst zelf de nota van de zorgverlener moet betalen. Daarna kan de client de betaalde nota declareren bij de zorgverzekeraar.

    1
    Maar wat nu als de client niet financieel draagkrachtig genoeg is om de nota van de zorgverlener te betalen / voor te schieten?
    Door de regelgeving, in dit geval van CZ, worden met name clienten die financieel niet draagkrachtig genoeg zijn de dupe. En dat is een grotere groep dan men nu denkt.

    2
    Wat is er anders dan een gecontracteerde zorgverlener of een ongecontracteerde zorgverlener? Heeft de ongecontracteerde zorgverlener meer kwaliteit, kennis en kunde van bijvoorbeeld efficiency, zodat deze minder betaald hoeft te worden? De kosten blijven gelijk of verhoudingsgewijs vergelijkbaar, dus waarom een mindere vergoeding voor ongecontracteerde zorg? Is dat dan een deel van de marktwerking? Lijkt me niet, want dan komt kwaliteit echt wel boven drijven, en daar mag voor betaald worden toch? Kennelijk denken zorgverzekeraars dan anders over. Of levert een gecontracteerde zorgverlener meer kwaliteit, door?

    Als de kwaliteit het sleutelwoord is en dus gecontroleerd moet worden op kwaliteit, dan zijn er middelen genoeg om die te meten bij zowel de gecontracteerde zorgverlener als de ongecontracteerde zorgverlener.

    Het kan toch ook niet zo zijn dat we in Nederland een grote groep zorgbehoevende de dupe laten worden van dit soort regels?

    Dan de omzetdrempel die gehanteerd wordt, wat volgens mij (praktijkvoorbeeld) inhoudt dat een zorgverzekeraar tegen de zorgverlener zegt wat de (financiele)drempel is. En als er meer zorg (financieel gezien) geleverd wordt dan moet dat uit eigen zak betaald worden. Althans, de verzekeraar vergoedt het dan niet meer, want het plafond is bereikt.

    Is er in dat geval een potje waardoor de client toch de benodigde zorg nog kan krijgen of wordt de client de dupe van al die regels?? Dat kunnen we toch niet laten gebeuren?!

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.