Een meerderheid van 85 procent is het eens met de stelling, tegen 15 procent tegenstemmers. Eén van de eens-stemmers is verpleegkundig specialist en helemaal klaar met het gebrek aan urgentie. “Het is toch niet te bevatten dat we nu in de CAO GGZ onderhandelingen zitten en er totaal geen vooruitgang is en onze CAO GGZ per 1 juli afloopt? Er is echt geen urgentie ten aanzien van de personeelskrapte en het verbeteren van randvoorwaarden, terwijl dit echt elk dag goed voelbaar is.” Een agogisch medewerker: “Wij kunnen anders niet alle ballen in de lucht houden als we kijken wat ervan de ggz verwacht wordt. Er zullen huisjes om gaan vallen.”

Kwetsbare cliënten

Veel van de lezers die ‘eens’ stemden deden dat niet zozeer ten behoeve van de medewerkers maar vooral voor kwetsbare cliënten. Een mantelzorger wil voor hen wel in protest het Malieveld betreden. “De minst weerbare groep wordt vergeten, weggestopt en is steeds de dupe van bezuinigingen en wispelturig beleid. De mensen met een psychische aandoening zijn zelf veelal niet in staat om voor zichzelf op te komen op het Malieveld; dat is vaak te druk, teveel prikkels en onveilig voor ze. De opkomst zal dus sterk bepaald worden door mantelzorgers, sympathisanten en mensen van de werkvloer. Uit onderzoek komt naar voren dat mantelzorgers voor mensen met psychische aandoeningen zwaarder belast worden deels door eenzaamheid en onbegrip van de omgeving. Ook dit wordt steeds genegeerd door Den Haag.”

Critici

Onder de stemmers zijn ook mensen het niet eens met de stelling. Ze steken de hand in eigen boezem. Zo schrijft een psychotherapeut: “Oneens omdat naast de terechte kritiek vanuit de ggz op de financierssystematiek, deze bedrijfstak waanzinnig gegroeid is met vooral GZ-psychologen die iedereen willen helpen!!? Ze hebben daarmee hulpvragen gecreëerd die niet thuishoren in het sociaal-psychiatrisch denken. Hier heeft het stoornis-denken vanuit de DSM enorm aan bijgedragen. Sommige lijdenskwesties horen bij het leven, men moet dat verdragen, zoals Dirk de Wachter het zo mooi verwoordt.”

Ook voor een rvt-lid uit het ziekenhuis is de GZ-psycholoog de boosdoener: “Binnen het zorgveld wordt veel te veel lichte therapiezorg gegeven. De duur opgeleide GZ-psycholoog kiest voor de lucratieve eigen eerstelijnspraktijk. We moeten de eerstelijnsggz sterk afbouwen. En scherp toezichthouden door verzekeraars en gemeenten op deze praktijken.”

Deze critici zijn echter in de minderheid en als de Zorgvisie-poll enige indicatie geeft, zou het wel eens een hete protestzomer kunnen worden voor de ggz.