Inderdaad verandert de vorm van onze ouderenzorg in hoog tempo en we moeten ons – teneinde ons aan het lot dat de dinosaurus trof te onttrekken – adaptief opstellen ten opzichte van die veranderingen. De zorg voor de groep van kwetsbare ouderen die, vanwege een weggevallen eigen regiefunctie, 24/7 afhankelijk zijn van directe nabijheid, zal in een intramurale setting moeten plaatsvinden. Laten we ervoor waken dat we te snel afscheid nemen van onze intramurale capaciteit. Het kan zijn dat we die straks meer dan hard nodig hebben.

Overigens zien we bij de kleinschalige verpleeghuizen (nog) geen leestand ontstaan of wachtlijsten opdrogen. Het lijkt erop dat ouderen – net als medewerkers – een voorkeur hebben voor de herkenbaarheid en overzichtelijkheid van de kleinere zorgaanbieders

Laten we s.v.p. wachten op het hopelijk gedegen onderzoek van het RIVM over de leegstand in verpleeghuizen…!
Je hoort allerlei potentiële redenen voor de her en der aanwezige leegstand die vooralsnog landelijk NIET structureel is en m.n. regio gebonden lijkt. En juist daarom moeten we voorzichtig zijn met het trekken van conclusies.
Opmerkingen zoals “de daling van het aantal intramurale indicaties wordt veroorzaakt door reablement, technologie en betere samenwerking in de thuiszorgketen….én ook dat de ouderen van tegenwoordig vanuit eigen regie veel zelf regelen, waardoor de instroom in de wijkverpleging en verpleeghuizen zichtbaar beïnvloed worden”,… worden helaas niet met harde feiten onderbouwd!
Ik zou die feiten graag zien…; want voor nu is het echt nog ‘wensdenken’ dat de zorgtransitie richting zorgzame communities en buurten op dit moment al zo succesvol is, dat dit zou leiden tot een structureel lagere benodigde verpleeghuiscapaciteit ….!!
Onderzoek toont immers aan dat veel ouderen helemaal niet of in ieder geval veel te weinig proactief bezig zijn met denken over potentiële zorgproblematiek in de toekomst. Velen laten het op zich af komen….
Zoals het er nu voorstaat, is de nog steeds doorzettende groei aan Wlz-indicaties tot 2040
NIET op te lossen met “minder verpleeghuisbedden” + “hoop op duurzaam werkende alternatieven, waarvan het effect nog niet EB onderbouwd is”.
De piek van de vergrijzing is immers nog niet bereikt én het is nu absoluut niet zo dat de samenwerking tussen sociaal domein en zorgdomein in de community al zodanig is doorontwikkeld dat veel van de ‘pure verpleeghuiszorg’ geboden kan worden buiten de muren van het verpleeghuis.

Het bieden van VPT in innovatieve, geclusterde en ook omkeerbare woonvormen heeft in principe wel toekomst en kan ook een blijvend dempend macro-effect hebben op ‘reguliere verpleeghuisopnames’ mits het VPT echt een volwaardig Volledig Pakket Thuis wordt! En ook als er een ‘acute ouderenzorg’ komt die echt supportief is en dus duurzaam soelaas biedt.

MAAR… het verpleeghuis zal nooit verdwijnen.