Blog: Niet ‘tweemaal zo duur’, maar ‘dubbel zoveel’

De discussie over de groei van ongecontracteerde zorg lijkt een belangrijke nuance te missen, nu de boodschap ‘tweemaal zo duur’ wordt herhaald in diverse media en een rapport dat lijkt te bevestigen. Ongecontracteerde zorg is op cliëntniveau echter helemaal niet tweemaal zo duur, maar wel degelijk dubbel zoveel. Een belangrijk onderscheid.

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Gecontracteerde zorgorganisaties zijn gemaximaliseerd in het volume wat zij leveren én hebben leveringsplicht naar verzekerden. Ongecontracteerde zorgaanbieders hebben geen maximalisatie in hun volume en hebben geen leveringsplicht. Het gevolg voor de praktijk is dat ongecontracteerde zorgaanbieders zorg kunnen blijven aannemen als het type zorgvraag hun aanstaat. Er kan dus selectie aan de poort plaatsvinden bij ongecontracteerde zorgaanbieders en dat gebeurt in de praktijk dan ook.

Ongecontracteerde zorgaanbieders kiezen cliënten met een dubbel zo grote zorgvraag, wat leidt tot de logische conclusie dat de gemiddelde zorgvraag bij ongecontracteerde zorgaanbieders tweemaal zo hoog ligt. Dit maakt het rapport terecht op. Voor die ongecontracteerde appel wordt echter niet 2 euro betaald, maar gewoon 1 euro. In verband met het ongecontracteerde tarief zelfs minder dan 1 euro. Er worden alleen gemiddeld twee appels verkocht in plaats van één, omdat ongecontracteerde aanbieders graag klanten hebben die er twee kopen. De boodschap dat ongecontracteerde aanbieders tweemaal zo duur zijn, doet geen recht aan de werkelijkheid.

De belangrijkste zin uit het Arteria rapport is om deze reden Hierbij dient te worden vermeld dat een verdieping naar cliëntkenmerken, anders dan leeftijd, op basis van deze data niet mogelijk is.” Tot op heden is geen onderzoek gedaan naar de doelmatigheid van inzet bij ongecontracteerde aanbieders tegenover die van gecontracteerde aanbieders bij hetzelfde type cliënten. Of ongecontracteerde aanbieders tweemaal zoveel tijd nodig hebben voor dezelfde handelingen als een gecontracteerde aanbieder waag ik te betwijfelen. Een zorgverlener handelt namelijk niet op basis van de contracteringsvorm, maar op basis van wat nodig is voor de cliënt. Ongetwijfeld kan dat altijd scherper worden beoordeeld, maar dat geldt voor beide vormen van financiering.

De pijn in het dossier van ongecontacteerde zorg zit hem in het feit dat zorgverzekeraars hulpeloos aan moeten zien dat hun contracteringsruimte steeds verder wordt overschreven door ongecontracteerde aanbieders. Dit komt doordat het volume aan vraag van zorgbehoeftig Nederland groter blijkt dan de gecontracteerde ruimte. De praktijk volgt dan logischerwijs de volgende route. Als gecontracteerde aanbieders ‘nee’ verkopen aan het ziekenhuis die een cliënt naar huis wil helpen, begint het ziekenhuis ook ongecontracteerde zorgaanbieders te bellen. Die hoeven geen ‘nee’ te verkopen en doen dat dus ook niet. Ongecontracteerde zorg beperken betekent ‘nee’ verkopen aan cliënten die wel recht hebben op zorg, zoals gecontracteerde zorgaanbieders nu ook noodzakelijkerwijs moeten doen aan het einde van hun budgetvolume. Zijn we als samenleving bereid dit ‘nee’ te accepteren? Dat is de werkelijke vraag. Niet of die hard werkende en gepassioneerde ongecontracteerde zorgaanbieders ‘te duur’ zijn.

Lex Tabak is werkzaam voor Solopartners, brancheorganisatie voor zzp’ers in de zorg

3 REACTIES

  1. Als bestuurder van een niet-gecontracteerde zorgaanbieder onderschrijf ik deze nuancering volledig. De kern is niet of je gecontracteerd dan wel niet gecontracteerd bent of wil zijn, maar dat de behoefte aan wijkzorg in Nederland veel groter is dan ingeschat. Zowel gecontracteerde als niet-gecontracteerde aanbieders doen er alles aan om de zorg zo doelmatig als mogelijk vorm te geven. Maar als je de ouderenzorg in de instellingen terugbrengt komt de pijn gewoon in de thuissituatie te liggen. Hoe logisch is dat? Als je vervolgens het budget niet hierop inricht en de zorgbehoefte ook nog eens toeneemt, ontstaat de situatie die nu speelt. Daar gaat het om. De rest is hier allemaal een gevolg van.

  2. Lees alle reacties
  3. Ik ben een niet-gecontracteerde zorgaanbieder en werk al jarenlang alleen samen met een groep vertrouwde zzp’ers. Op onze website noemen wij ons: Integraalzorg.
    Cliënten krijgen wij via huisartsen, transferverpleegkundigen, mond-tot-mondreclame en sinds vorig jaar zelfs óók via gecontracteerde zorgaanbieders.
    Ik ga hier nu niet in op onze m.n. palliatieve en terminale kennis. Ook niet op ons ondernemerschap. Ik wil hier alleen wèl kwijt dat wij best bekwaam zijn in ‘rekenen met appels en peren’.
    Acute, complexe en terminale zorg is lastig voor reguliere thuiszorgorganisaties. Vooral op vrijdagmiddag…En moeilijk in te passen in bestaande routes.
    Voor zzp-samenwerkingsverbanden is dit echter niet lastig. Hier zijn wij expert in. Ik hoop dan ook van harte dat minister
    de Jonge waarmaakt met wat hij zegt: “in het voorjaar te komen met voorstellen om de contractering te bevorderen.” (https://www.zorgvisie.nl/ongecontracteerde-wijkverpleging-twee-keer-zo-duur/?tid=TIDP133995X2FA0D40727C343AA80591AFAFD09DFF9YI4&utm_medium=email&utm_source=20180124%20nieuwsbrief%20zorgvisie%20-%20dagelijks&utm_campaign=NB_Zorgvisie)

    Met vr gr,
    Corina Blankenstijn,
    CorZor Zorgspecialist

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.