De samenleving vergrijst en mensen worden ouder dan ooit. Logischerwijs zou dat juist tot méér vraag naar verpleeghuiszorg moeten leiden, niet minder. Toch geven landelijke signalen een andere indruk. De vraag is dan ook: is de beweging naar langer thuis zo succesvol dat we daardoor echt te veel verpleeghuisplekken hebben of kijken we niet goed genoeg naar de regionale verschillen en de veranderende zorgvraag?
Een ander beeld
Bij Amstelring zien wij een ander beeld dan wat het landelijke frame suggereert. In onze regio’s Amsterdam en Amstelland-Meerlanden is de behoefte aan een plek in onze woonzorglocaties juist groot. De wachtlijsten zijn er nog steeds en ziekenhuizen doen bovendien een groot beroep op onze tijdelijke verblijf- en revalidatieplekken.
We hebben nog nooit zoveel verpleeghuiscliënten gehad als nu. Dit laat zien dat het beeld van ‘afnemende vraag’ niet overal opgaat. Sterker nog, het onderstreept hoe groot de regionale verschillen zijn. In stedelijke gebieden met een complexe woningmarkt en hoge druk op mantelzorgers zien we juist een stijgende behoefte aan intramurale zorg.
Wens en werkelijkheid
Ook binnen Amstelring werken wij aan de beweging naar langer thuis wonen. Het is een belangrijke maatschappelijke trend die past bij de nieuwe generatie ouderen: mensen die meer regie willen houden, technologie omarmen en zich niet vanzelfsprekend in een verpleeghuis zien wonen.
Behoeftes veranderen
Maar we moeten reëel blijven. De vergrijzing neemt toe, gezinnen zijn kleiner en wonen vaak niet dicht bij hun ouders en geschikte woningen voor ouderen zijn schaars. Dat betekent dat de behoefte aan intramurale zorg niet verdwijnt, maar verandert.
Verpleeghuiszorg en zorg aan huis zijn geen tegengestelden; ze vullen elkaar aan. Er is nog steeds behoefte aan een woonomgeving waar er hulp, ondersteuning en nabijheid is in die laatste levensfase. De verpleeghuizen, nu woonzorglocaties, voorzien in die behoefte.
Mens achter de cijfers
De toekomst van de ouderenzorg vraagt om nuance. Een landelijke trend bestaat zelden in een land dat zo divers is als Nederland. Daarom is het cruciaal om te blijven kijken naar de feiten, naar regionale analyses en naar de werkelijke behoefte van ouderen.
Mijn oproep is dan ook helder: blijf elkaar informeren, deel data en inzichten, en bouw samen aan een zorgstelsel dat aansluit op wat mensen écht nodig hebben, of dat nu thuis is, tijdelijk in een herstelplek of in een woonzorglocatie waar aandacht en nabijheid centraal staan. Dat laatste is en blijft relevant voor ouderen die te maken krijgen met dementie, die chronisch ziek of lichamelijk beperkt zijn.
En laten we vooral de mens achter de cijfers niet uit het oog verliezen!
Door Jeroen Lambriks, bestuurder Amstelring
