Zorgzaamheid ‘loont’, tenzij je in de weg loopt

Gras gaat niet harder groeien als je eraan trekt. Waarom begrijpen veel managers in de zorg dat niet? Gedreven professionals volop, maar managers menen toch te moeten duwen, beheersen, trekken, controleren.
Zorgzaamheid ‘loont’

Laatst hoorde ik weer uit mijn vriendenkring zo’n verhaal: iemand die overstapt naar een zelfsturend team in de thuiszorg en vanaf dag 1 geconfronteerd wordt met allerlei tegenslag: konkelende concurrenten, niet begrijpende gemeenten, te zware patiënten, ruziezoekende teamleden en dat alles rond Kerstmis. Dag en nacht werken. Maar heel gelukkig en tevreden: het zelfsturende karakter maakt het tot jouw onderneming, jouw collega’s waarmee je het moet doen, jouw cliënten die je zo goed mogelijk helpt! Waar vind je die werknemers nog? Juist: in de zorg.

Werkfilosofie

En daar zit precies het probleem: de dominante managementfilosofie is in andere sectoren ontstaan en gaat ervan uit dat een werknemer per definitie onwillig en onbekwaam is. Een combinatie van Taylor (taakdeling en scheiding denken en uitvoeren) en Friedman (sticks and carrots, een leerervaring uit het management van ezels, en controle). Het wordt tijd dat de zorg zichzelf serieus genoeg neemt om een geheel eigen werkfilosofie en visie op management te ontwikkelen. (Steven de Waal, voorzitter Public SPACE Foundation)

Lees ook:

Meer gastweblogs vindt u in het dossier Gastweblog

Zorgvisie magazine

Interesse in meer achtergronden? Word nu abonnee van Zorgvisie.

2 REACTIES

  1. Lees alle reacties

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.