Een observatie(maatregel)

De Tweede Kamer stemde vorige week tegen de observatiemaatregel die minister Schippers wilde doorvoeren in de Wet verplichte ggz (Wvggz). Behalve de VVD waren alle partijen tegen de maatregel, die een complex probleem blootlegt.
Puck_2016.jpg

Een echtpaar ziet hun volwassen zoon langzaam afglijden. Hij drinkt overmatig veel alcohol, zorgt niet voor zichzelf en lijkt depressief te zijn. Maar behandeling door een psychiater vindt hij zelf absoluut niet nodig.  
Een vader maakt zich zorgen om zijn kinderen. Zijn ex, die de kinderen niet mag zien, staat elke week na de zwemles op de parkeerplaats te wachten tot ze naar buiten komen. Ze stuurt intimiderende mails naar instanties bij wie hij aan de bel heeft getrokken en is volgens hem duidelijk in de war. Maar zelf ziet ze geen problemen; zij beweert dat psychische hulp, laat staan een opname, onnodig is.

De observatiemaatregel
Het zijn twee casussen waar de ggz, de politie, gemeenten en andere instanties in de praktijk mee te maken krijgen. De vraag wat er moet gebeuren als het voor familieleden en kennissen duidelijk is dat iemand psychische hulp nodig heeft, terwijl de persoon zelf het nut er niet van inziet, speelt al jaren. In juni 2016 gaf minister Schippers haar antwoord op het dilemma: de observatiemaatregel, ook wel de time-outmaatregel genoemd. Een verplichte opname van een persoon van wie wordt vermoed dat hij een gevaar voor zichzelf of anderen vormt, voor de duur van drie dagen. In die tijd observeren ggz-professionals de persoon en stellen vast of verdere behandeling nodig is en zo ja, welke.

Onvrede
Op de VVD na stemden alle partijen in de Tweede Kamer vorige week tegen de observatiemaatregel en ook de brancheorganisaties spraken hun afkeur erover uit. ‘Een inbreuk op de privacy’ noemde GGZ Nederland de maatregel, terwijl het Landelijk Platform GGz meende dat hij inging tegen het VN-verdrag voor de rechten van de mens. Bovendien zou de observatiemaatregel leiden tot willekeur, klonk het uit de Tweede Kamer, en als iedereen op basis van een vermoeden van een psychische stoornis kan worden opgenomen worden dure plekken in klinieken bezet door mensen die daar misschien niet horen.

Een onmiddellijk gevaar
Exit observatiemaatregel dus. De Kamerleden lijken het niet eens over wat er dan wel moet gebeuren met de specifieke cliëntengroep waarvoor de observatiemaatregel bedoeld was. Verschillende partijen willen de crisismaatregel in de Wvggz aanpassen of de duur ervan verlengen, terwijl het grootste probleem van deze maatregel vooral zit in de onduidelijkheid ervan. De crisismaatregel bepaalt dat iemand direct verplicht behandeld kan worden (zowel ambulant als intramuraal) als hij mogelijk een onmiddellijk gevaar is voor zichzelf of anderen. Maar wat betekent dat, een onmiddellijk gevaar? Leidt de crisismaatregel door die term niet tot net zoveel willekeur als de observatiemaatregel zou hebben gedaan?
Laten politici, brancheorganisaties, ggz-professionals en andere betrokkenen dit eerst verduidelijken. Pas dan kan de crisismaatregel goed worden ingezet.

Dossier geestelijke gezondheidszorg Dossier met nieuws, opinie en achtergrond over de geestelijke gezondheidszorg (ggz). De artikelen gaan onder andere over de diverse zorgorganisaties, beddenreductie, e-health in en bekostiging van de ggz. Lees meer >>

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.