Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Joris Arts: Minder in plaats van meer werken zou de zorg goed doen

Suzanne Bremmers is journalist bij Zorgvisie en Skipr. Ze heeft journalistiek in Utrecht en sociologie aan de Universiteit van Amsterdam gestudeerd. Suzanne schrijft vooral over de ziekenhuiszorg en heeft interesse in onderzoeksjournalistiek. Heeft u tips? Mail ze dan naar suzanne.bremmers@bsl.nl
In het nieuwe boek ‘Wat de zorg nog meer kan leren van...’ van toezichthouder en zorgondernemer Joris Arts, blijkt dat toonaangevende bedrijven als AFAS en BMW de productietijd verlagen om personeel rust en ruimte te gunnen. Dat levert uiteindelijk meer op. In de zorg is dat helaas vloeken in de kerk, zegt Arts.  
© Rudzhan / stock.adobe.com
Joris arts, auteur van de boeken Wat de zorg kan leren van… en Wat de zorg nog meer kan leren van…

Laatst nog sprak Arts over medisch specialisten en staaroperaties. Vroeger deden ze er vier per dag, meer kon niet. Nu kunnen ze twintig operaties per dag uitvoeren omdat de zorg efficiënter is georganiseerd. Een enorme productiviteitswinst. “Ik vraag me dan af waarom er niet vier in plaats van vijf dagen per week twintig operaties per dag worden gedaan. In de zorg vindt men zo’n gedachte maar gekkigheid. Maar moeten we medewerkers helemaal uitmelken of gunnen we ze ook wat?”

Een dag minder

Het idee van minder werken zag Arts als eerst bij AFAS Software, waar medewerkers vier dagen per week zijn gaan werken met behoud van het fulltime salaris. Die vijfde dag, vrijdag, mogen ze doen wat ze willen; slapen, sporten, maakt niet uit. “En het mooiste is dat het erop lijkt dat de productiviteit erdoor omhoog gaat”, zegt Arts. 

Nieuwsgierig

Als een etnografisch onderzoeker loopt Joris Arts stad en land af op zoek naar voorbeelden waar de zorg van kan leren. Hij kijkt ook expliciet naar andere sectoren, want zorgbestuurders willen daar graag van leren, maar weten vaak niet goed hoe ze dat moeten aanpakken en ook niet hoe ze weer de vertaalslag naar de zorg kunnen maken. Gelukkig heeft de van oorsprong ziekenhuisapotheker Arts een nieuwsgierige geest die constant op zoek is naar vooruitgang.  

Gezond verstand

Arts vertelt dat hij meerdere keren op bezoek is geweest bij softwarebedrijf AFAS met 700 medewerkers en nationaal en internationaal erkenning heeft gekregen voor het personeelsbeleid. De complete hr-afdeling bestaat uit één medewerker, namelijk Britt Breure. Arts: “Bij AFAS zijn ze gestopt met allerlei handboeken en procedures. Dat hebben ze vervangen door het gebruik van ‘gezond verstand’ in het belang van AFAS. Met gezond verstand werken, heeft misschien risico’s, maar toen er nog met al die protocollen werd gewerkt, ging het ook weleens mis. Nu blijkt gezond verstand best een rekbaar begrip, want toen ik daar kwam lagen er twee waterfietsen in de vorm van een zwaan voor het kantoor. Leuk voor teambuilding, maar is dat gezond verstand?”

Ondersteunend?

Volgens Arts kan de zorg veel leren van deze aanpak. “Ook in de zorg zijn er veel protocollen die niet gaan over mensenlevens en waarvan we denken dat ze wettelijk verplicht zijn, terwijl dat helemaal niet zo is. Ik vind ondersteunende afdelingen, zoals hr, vaak helemaal niet zo ondersteunend. Zij moeten zich veel beter realiseren wat ze allemaal over het personeel uitstorten. De zorgsector loopt leeg omdat mensen murw zijn geworden van alle procedures.”     

Beter financieel resultaat

Een ander bedrijf dat de productie juist terugbracht omdat het goed is voor medewerkers, is BMW. BMW heeft in Duitsland een fabriek opgezet die speciaal ontworpen is voor oudere werknemers. De werkomgeving is aangepast en de productielijn draait 30 procent langzamer dan andere BMW-fabrieken, met werkdagen van zes uur, zonder dat dit ten koste gaat van de winst. Het risico op werkgerelateerde uitval blijkt aanzienlijk kleiner, hoorde Arts toen hij daar op bezoek ging. Dat leidt tot minder ziekteverzuim en een lagere uitval en dat verbetert het financiële resultaat. 

Lacherig

Arts gebruikt het voorbeeld van verminderde productie bij BMW ook vaak tijdens lezingen. Hij vertelt dat mensen dan altijd gaan lachen omdat ze niet echt geloven dat het uiteindelijk tot betere financiële resultaten leidt. Op een gegeven moment wilde Arts checken of de fabriek er nog steeds is. Wat blijkt? BMW heeft de productie inmiddels bij alle fabrieken teruggebracht voor alle medewerkers omdat ze zien dat mensen lekkerder werken en minder snel uitvallen. Ze verdienen er aan alle kanten mee. “Dit toont weer aan dat het echt kan”, zegt Arts. 

Vloeken in de kerk

Minder doen, juist om medewerkers ook wat te gunnen. Het lijkt een eenvoudige oplossing, maar in de zorg is het vloeken in de kerk, weet Arts. De patiënten zouden de dupe zijn als personeel minder gaat werken. Wachtlijsten nemen toe. “Allemaal niet waar. De productiviteit is al enorm toegenomen in de loop der jaren. Steeds maar weer meer doen, gaat ten koste van medewerkers. Is dat de manier waarop we met medewerkers willen omgaan?” 

Gelijkenis

Misschien is het makkelijker om minder te produceren en meer met robots te werken als het gaat om producten, zoals auto’s of gevulde koeken in plaats van mensen? “Nee”, zegt Arts, “de aanmeldzuilen van McDonalds bijvoorbeeld kunnen prima vertaald worden naar de zorg en dat scheelt personeelsinzet. Oké, de aanmeldzuilen in de zorg zijn vaak wat gebruiksonvriendelijker, maar dat is een kwestie van tijd. Patiënten zijn geen paperclips, maar de processen die eromheen spelen, kennen enorm veel gelijkenissen met de zorg. De kunst is om creatief om te gaan met die goede voorbeelden.”

Voorverwarmde schoenen

Volgens Arts zijn werkplezier, maar ook autonomie en zingeving heel belangrijk als organisaties willen floreren. Of zoals hij het in zijn boek stelt: ‘De vraag is niet of we medewerkers op één moeten zetten, maar hoe lang we het nog kunnen permitteren om het niet te doen.’ Arts noemt installatiebedrijf Verspeek waar de medewerkers, naar voorbeeld van de PSV kleedkamers, iedere ochtend een eigen plekje hebben om de schoon gewassen en gestreken bedrijfskleding aan te trekken, inclusief gedroogde, warme schoenen door de inzet van schoendrogers die eigenaar Martijn Verspeek tegenkwam tijdens een skivakantie. Is een eigen kleedruimte ook reëel voor alle verpleegkundigen van een groot umc? “Ja”, zegt Arts. “Het gaat om de aandacht. Verspeek denkt na over wat zijn medewerkers zouden moeten verdienen, niet alleen in geld, en dat regelt hij. Die mindset is superbelangrijk.”  

Een voorbeeld uit het boek dat veel navolging krijgt in de zorg, komt ook uit de zorg. Het gaat om de jaarlijkse ‘Afschafprijs’ van het Universitair Medisch Centrum Groningen. Dit is een wedstrijd waarbij medewerkers nadenken over welke processen of taken afgeschaft kunnen worden. Een van die ideeën is dat infuuslijnen niet elke vier dagen vernieuwd moeten worden, maar één keer in de week. Dat blijkt net zo effectief en veilig te zijn. De Afschafprijs is ook ingevoerd bij de Brabantse ouderenzorgorganisatie Groenhuysen, weet Arts, en bij huisartsenorganisatie Stroomz, waar Arts zelf met zijn bedrijf werkt aan een project. Arts: “De prijs is een simpel idee, maar het maakt veel energie los. Er wordt onbewust te weinig geluisterd naar de werkvloer, terwijl daar juist zoveel kennis zit. Dit is een laagdrempelige manier om die kennis op te halen.”

Goede voorbeelden uit andere sectoren op het gebied van personeel is slechts één onderwerp in het nieuwe boek van Arts. De zorg kan ook leren van andere bedrijven over duurzaamheid, digitalisering en ‘superklantenvriendelijkheid’.

Geef uw reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.