Column Marcel Canoy: De zorg is (g)een markt

De vraag of de zorg wel of geen markt is, houdt ruim tien jaar na introductie van het zorgstelsel nog altijd de gemoederen bezig. Econoom Marcel Canoy roept marktaanhangers en markthaters op de ideologische strijdbijl te begraven.

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Marcel Canoy: ‘Paarse krokodil zit patiëntgerichte zorg in de weg’. Foto: Fotobureau Roel Dijkstra
Premium

Ooit stond ik op het

Premium

Wilt u dit artikel lezen?

Neem Zorgvisie.nl een maand gratis op proef. Na een maand stopt het abonnement automatisch.


  • Onbeperkt alle premium artikelen lezen
  • Online de artikelen uit het magazine lezen

Al abonnee? Log dan in

2 REACTIES

  1. Wie is hier behoorlijk slecht geïnformeerd? Vooraf was bekend dat een privaat verzekeringsstelsel met overheidsregulatie juist de administratieve lasten zou verhogen. Dat is algemeen bekend bij economen. Ook de OESO zegt dit nadrukkelijk. In een op concurrentie gebaseerd privaat stelsel zijn de administratieve lasten juist hoger. Of de kwaliteit ook beter is, was en is nog steeds onbekend. De kosten zijn altijd hoger. Zo werkt de markt immers! Prijsopdrijvend. Dat in Nederland de kosten worden ‘beheerst’ heeft niets te maken met de voortreffelijkheid van de zorgverzekeraars, maar alles met de macht van de Overheid zelf: Het MBI en de MBH! De werken op de achtergrond. Vandaar ook de oplopende wachtlijsten en de programma’s als Zinnige Zorg; de geriater als poortwachter naar de Hel of naar de Hemel; welke zorg is voor de 75 jarige nog zinvol, in aanmerking nemende zijn economische toegevoegde waarde en zijn positie op de maatschappelijke positie. Het systeemmodel Zorgstelsel 2006 is ingevoerd om zogenaamd het verschil tussen de verschillende klassen verzekerden in dit land te doen verdwijnen; privaat, publiek en privaatrechtelijk (de ambtenaren). Tevens eiste de EU een oplossing voor de verplichting aan particulieren om onder dwang te betalen voor minder verdienenden; de standaardpakket polis! En natuurlijk de afwijkende positie van de ambtenaren en politici zelf: die kregen op kosten van de gemeenschap de beste zorg voor nop. Alles werd door de gemeenschap betaald.
    De “samenleving” is verder nimmer gevraagd of ze “marktwerking” in de zorg wilde.. dat is het resultaat van 60 jaar lobbywerk van zorgverzekeraars in de darkrooms van de Tweede en Eerste Kamer. Zorgstelsel 2006 is het Muilezel Model en lijkt me een aardige metafoor. De ezelin, het ziekenfonds, werd verkracht door de Arabische hengst, de private markt van zorgverzekeraars. Het resultaat: het Nederlandse Zorgstelsel, de Muilezel. Een Muilezel is zeer moeilijk te fokken. In Nederland duurde het ruim 60 jaar voordat het Muilezel Zorgstelsel er was. Een Muilezel is sterker dan zijn vader, maar net zo koppig of koppiger dan zijn moeder. Maar Muilezels sterven uit, ze zijn eenmalig: kan zich niet voortplanten.
    “Maar doe niet alsof dat iets met de markt van doen heeft, want bureaucratieën zitten vol met reptielen”. Canoy ten voeten uit. Van welke Bureaucratie is Canoy zelf ook alweer een exponent?

  2. Lees alle reacties

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.