Vastgoed

Financiën
Ouderenzorggeld Frankmay

Waarborgfonds komt naar u toe deze zomer

Het Waarborgfonds voor de Zorg ziet al enkele jaren het marktaandeel afnemen. Reden voor directeur Frans Schaepkens om de boer op te gaan en zorginstellingen en financieel adviseurs proactief te benaderen.
Vastgoed
Huisje Zv

Grote onrust over invulling van verpleegzorgplekken

Het nieuwe kabinet wil de huidige verpleeghuiszorgcapaciteit niet uitbreiden. Branchevereniging ActiZ reageert: ‘Het kabinet tornt aan de bestuurlijke afspraken die we in 2021 hebben gemaakt. Wij willen keihard vasthouden aan die afspraken.’
Marc Van Ooijen En Jos Merx Zv

‘Verpleeghuizen bijbouwen is bijdragen aan het probleem’

De Zorggroep investeert elke resterende euro in zijn nieuwe koers die moet bijdragen aan de ouderenzorg van de toekomst. De ambitie is stevig: nul verpleeghuisbedden erbij, meer alternatieve woonvormen, ondersteuning van de mantelzorgers en het sociale netwerk en focus op positieve gezondheid.
Vastgoed
Bouwen

Bouwen, bouwen en nog eens bouwen

Er is al een flink tekort aan ouderenwoningen en de vraag zal de komende jaren alleen maar toenemen. Het urgentiebesef om nu te bouwen voor kwetsbare groepen ontbreekt echter.
Meandergroep

MeanderGroep bouwt niet bij ondanks groeiend aantal ouderen

MeanderGroep Zuid-Limburg ziet tot en met 2030 de benodigde intramurale capaciteit met honderdvijftig plekken groeien, maar verwacht geen extra gebouwen bij te hoeven bouwen. De ouderenzorgorganisatie zet in op dat ouderen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen.
Voorzorg 26 Gijsbert Van Herk

Vertrekkend Humanitas-bestuurder Gijsbert van Herk blikt terug op vijf crisissen

De inspectie stond op het punt om Humanitas te sluiten toen Gijsbert van Herk op 1 januari 2016 begon als bestuursvoorzitter van Humanitas. Op veel fronten presteerde de organisatie ondermaats. Nu zijn alle dossiers op orde en blikt de vertrekkend bestuurder met hoofdredacteur Simon Broersma in podcast Voorzorg terug. 
Vastgoed
Elderly Couple Holding Hands And Walking

‘Coronacrisis geeft hoop op meer slagvaardige samenwerking’

De Taskforce Wonen en Zorg heeft een half jaar vertraging opgelopen door de coronacrisis. Dat vindt voorzitter Hans Adriani jammer, maar hij ziet ook positieve kanten. ‘Het zou fantastisch zijn als de zorg nu nauwer gaat samenwerken en over systemen en concurrentiebezwaren heen stapt.’
Vastgoed
Ondersteuning Zv

40 procent gemeenten heeft al woonzorgvisie ouderen

In de eerste maanden van 2020 hebben weer tientallen gemeenten een woonzorgvisie geformuleerd, maar die visie ligt toch nog bij een minderheid van 143 gemeenten. De Taskforce Wonen en Zorg spoort de andere gemeenten aan om een analyse te maken van hun ouderenwoningen en in 2021 hiermee ook aan de slag te gaan.
Vastgoed

Taskforce gaat gat tussen thuis en verpleeghuis dichten

Het gat tussen thuis en verpleeghuis is te groot, zoveel is de afgelopen tijd wel duidelijk geworden. De Taskforce Wonen en Zorg moet gemeenten, corporaties en zorgaanbieders helpen dat gat te dichten. 21 januari presenteerde de Taskforce zijn werkplan.
Ouderenzorg

Niets doen betekent dat aantal plaatsen in verpleeghuis moet verdubbelen

De verpleeghuiszorg staat mogelijk voor een forse bouwopgave. Op basis van de verwachte toename van het aantal ouderen met een zorgvraag zou het aantal plaatsen moeten verdubbelen tussen nu en 2040. Dat blijkt uit onderzoek van TNO in opdracht van VWS.

Over vastgoed

Zorgen om zorgvastgoed

Ziekenhuizen en aanbieders van intramurale zorg zijn zelf verantwoordelijk voor de bekostiging van hun vastgoed. Dat was tot circa tien jaar geleden wel anders. Toen droeg de rijksoverheid de verantwoordelijkheid voor de bouw van zorginstellingen. In het publieke stelsel ontbraken prikkels voor zorgaanbieders om efficiënt met zorgvastgoed om te gaan. Daarom wilde de overheid de verantwoordelijkheid voor vastgoed overhevelen naar de zorg. Zorgaanbieders wilden ook af van het oude bouwregime, dat ze als betuttelend ervoeren. Zo schreef het inmiddels opgeheven Bouwcollege in detail voor hoe breed gangen en deuropeningen moesten zijn.

Lees meer

Zorgaanbieders hebben nu veel meer beleidsvrijheid. Maar het lijkt erop dat ze de financiële risico’s van vastgoed soms onderschatten. Garandeerde de overheid vroeger de betaling van rente en afschrijvingen met een stempel van het Bouwcollege, nu moeten zorgaanbieders de kosten vergoed zien te krijgen in tarieven. Daarover moeten ze onderhandelen met zorgverzekeraars. Met banken moeten ze goede voorwaarden afspreken. Onzekerheid is troef.

Nieuwbouwziekenhuizen in problemen

De ziekenhuizen zijn in 2008 als eerste overgegaan op het nieuwe bouwregime. Voor ziekenhuizen die nog in het oude stelsel waren begonnen met bouwen, golden er overgangsregelingen. Die zijn inmiddels verlopen. Ziekenhuizen moeten voor de financiering van hun bouwplannen aankloppen bij banken. Die zijn steeds kritischer geworden over nieuwbouw, zeker nadat enkele nieuwbouwziekenhuizen in grote financiële problemen kwamen en bijna failliet gingen. Banken komen alleen nog over de brug als er een degelijk businessplan is. Ook willen ze vertrouwen hebben in het bestuur en de medisch specialisten. Een plan met een te optimistische inschatting over de groei van de omzet kan tot grote problemen leiden als die tegen blijkt te vallen. De vergoeding die ziekenhuizen krijgen in de tarieven is bij nieuwbouwziekenhuizen de eerste jaren vaak niet voldoende om de kosten te betalen. Ziekenhuizen proberen dan ook tijdelijk hogere tarieven te krijgen van verzekeraars. Tegenover de risico’s van nieuwbouw staan ook voordelen. Zo trekken ze vaak meer patiënten door de aantrekkelijkheid van het nieuwe gebouw. Verder is er een trend om steeds kleiner te bouwen, omdat een deel van de zorg naar huisartsen en andere eerstelijnsaanbieders gaat. Misschien bestaat een ziekenhuis over 20 jaar wel alleen nog uit operatiekamers, spoedeisende hulp en intensive care en wordt de overige ziekenhuiszorg elders gedaan.

Vastgoed in intramurale ouderenzorg

De aanbieders voor intramurale zorg zijn pas in 2012 overgegaan op een bouwregime van meer vrijheid en verantwoordelijkheid. Ze moeten zelf beslissingen nemen over investeringsbeslissingen. Het overgangsregime geldt in de care tot 2018. Vanaf dat moment is de dekking van kapitaallasten volledig afhankelijk hun zorgprestaties. Als hun productie onvoldoende inkomsten genereert om de kapitaallasten te dekken, hebben ze een financieel probleem. Leegstand is dus kostbaar. Nu krijgen zorginstellingen in de tarieven nog een vaste vergoeding via de Normatieve Huisvestingscomponent (NHC). De overheid wil die vergoeding flexibel maken en onderwerp maken van onderhandelingen tussen zorgkantoren en zorgaanbieders. Daartegen is veel verzet. Zorgaanbieders vrezen dat ze zo steeds minder geld krijgen voor zorgvastgoed. En er zijn al veel ouderenzorgaanbieders in financiële problemen door het kabinetsbeleid om ouderen langer thuis te laten wonen. De afbouw van lichte zzp’s ging voor veel instellingen te snel. Ze kampen met leegstand van verzorgingshuizen of hoge kosten om verzorgingshuizen om te bouwen tot verpleeghuizen. Voor die instellingen is het zorgvastgoed een financiële molensteen. Voor zorginstellingen die op tijd de juiste beslissingen hebben genomen, is zorgvastgoed juist een bron van extra inkomsten.

Huren van vastgoed

Een speciale groep vormen de zorginstellingen die hun zorgvastgoed niet in eigen bezit hebben, maar die huren van een woningcorporatie. Vaak gaat het om langlopende contracten van wel 20 of 30 jaar. Als een zorginstelling minder vergoeding krijgt voor zorgvastgoed, terwijl de huur wel gewoon moet worden opgehoest, ontstaat er een financieel probleem. Zeker als de woningcorporatie het huurcontract niet wil herzien. Opzeggen van de huurovereenkomst is geen gangbare weg, laat de jurisprudentie zien. De enige uitweg is om samen met de verhuurder tot vernieuwende vastgoedconcepten te komen, die aansluiten bij toekomstige generaties ouderen.

Gehandicapten en ggz

Gehandicaptenzorgaanbieders en ggz-instellingen kampen weer met een ander probleem. Ze liggen van oudsher op grote terreinen in de natuur. Maar er is een trend om steeds minder gespecialiseerde zorg te verlenen binnen de eigen muren. Gehandicapten willen zo veel mogelijk in de samenleving leven. Ook in de ggz krijgen meer mensen psychische hulp in hun eigen woonomgeving. Dat vraagt om nieuwe bouwconcepten. En afbouw van de grote instellingen in de natuur.