Clinical governance

Op gezette tijden komen er misstanden in ziekenhuizen aan het licht. Zo was er een verhoogde kans op sterfte op de afdeling cardiologie van het Ruwaard van Putten ziekenhuis, heeft het Maasstad ziekenhuis niet adequaat gereageerd op de uitbraak van een bacteriële infectie en heeft een interne twist op de afdeling Thorax en Long van het VU Amsterdam mogelijk geleid tot een verhoogd risico bij patiënten. En in een verder verleden: vanwege een verhoogde kans op sterfte op de afdeling cardiologie in het Radboud ziekenhuis moest deze afdeling tijdelijk sluiten. Al deze misstanden hebben een dieperliggende oorzaak. Er is een mismatch tussen de aansturing door de raden van bestuur en de autonomie van de medische professionals.
Clinical governance

Op het moment dat de misstand zichtbaar wordt, is er al sprake van een crisissituatie. De traditionele oplossing is dat naast de raden van bestuur, raden van toezicht, VWS, lokale overheden, inspectie, zorgverzekeraars en belangenverenigingen zich meer en meer gaan bemoeien met de directe leiding van het ziekenhuis. Dit doet men door toenemende protocollering, controle op de naleving van bestaande wetten en aanscherping van de financiële regie.
Nadat de storm van de handhavingsmoraal door de raden van toezicht en externen is gaan liggen, veert binnen de bestaande cultuur van medisch professionals en verpleegkundigen het gedrag terug naar oude waarden.
De

1
51

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.