Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Vergeten slachtoffers en verborgen zorghelden tijdens de Tweede Wereldoorlog

Laura van Elst is redacteur, podcastmaker en sociale mediaredacteur bij Zorgvisie en Skipr. Ze schrijft vooral over de duurzaamheid en de ouderenzorg, maar ook over leiderschap en inspirerende praktijkvoorbeelden en innovaties.
Hoe sterk was de gehandicaptenzorg en psychiatrie tijdens de Tweede Wereldoorlog? En wat betekende de oorlog voor patiënten en hulpverleners? Die vragen stonden centraal in de expositie Who Cares?. Hoewel de fysieke tentoonstelling inmiddels is afgelopen, blijft de boodschap actueel. “Nog steeds worden kwetsbare mensen in crisistijd het hardst geraakt en over het hoofd gezien.”
Foto: Museum van de Geest

Ter gelegenheid van tachtig jaar vrijheid belichtte het museum van maart 2025 tot medio januari 2026 de geschiedenis van de zorg in oorlogstijd. De focus lag op een onderbelicht hoofdstuk: de psychiatrie en verstandelijke gehandicaptenzorg, waar vergeten slachtoffers en verborgen zorghelden het hoofd moesten bieden aan extreme omstandigheden. Inmiddels heeft de tentoonstelling een digitaal vervolg gekregen.

Ingrijpende evacuaties

Aan de hand van uniek historisch beeldmateriaal, kunst en persoonlijke getuigenissen vertelde Who Cares? over ingrijpende evacuaties, schrijnende tekorten en morele dilemma’s. De expositie liet zien hoe patiënten en zorgverleners werden geraakt door wanhoop en angst, maar ook door veerkracht en volharding.

Op verschillende plekken konden bezoekers de persoonlijke verhalen van mensen over de oorlogstijd horen. Daarvoor stonden er in de tentoonstelling stoelen ‘met de ziel van de maker’. Deze stoelen zijn in de houtwerkplaats van zorgorganisatie Cordaan vervaardigd.

Route naar Vrijheid

De tentoonstelling maakte duidelijk dat de verhalen uit Who Cares? niet alleen historisch zijn. “Deze verhalen verdienen een permanente plek in ons collectieve geheugen. We mogen ze niet vergeten”, benadrukt het Museum van de Geest. “Want nog steeds worden kwetsbare mensen in tijden van crisis vaak het hardst geraakt en over het hoofd gezien.”

Door het Haarlemse museum volgden bezoekers de Route naar Vrijheid. In elke zaal nodigde een kunstwerk uit tot reflectie over de betekenis van vrijheid. Is vrijheid voor iedereen hetzelfde? Kun je vrijheid nemen of is het iets dat je alleen kunt geven? Hoe erg is het als we er verschillend over denken? “Vrijheid laat zich lastig in een hokje plaatsen.” Daarom werden bezoekers aan het einde van de route uit om de Universele Verklaring van de Open Geest te ondertekenen. “Want vrijheid begint met een open geest.”

Geef uw reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.