Wim Groot: ‘Uitgavenbeleid van de overheid zwalkt’

De zorguitgaven groeien in 2019 voor het eerst in zes jaar weer sneller dan de economie. ‘De opgeleverde bezuinigingen in 2015 zijn door de oplopende uitgaven per saldo tenietgedaan’, reageert gezondheidseconoom Wim Groot.

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Wim Groot, Hoofdlijnenakkoorden dragen weinig bij aan kostenbeheersing, kosten zorg, gezondheidseconoom,
Wim Groot, hoogleraar gezondheidseconomie Universiteit Maastricht

Groot reageert op de recent gepubliceerde Outlook 2019 voor de zorgsector van de ING.

Technologie kostenverhogend

Vergrijzing en dure technologische innovaties vormen structurele groeimotoren voor de zorg. ‘Van e-health en arbeidsbesparende innovaties wordt veel verwacht. Maar tot nu toe werkt het eerder kostenverhogend dan kostenverlagend’, reageert Groot.
Bovendien werkt de economische groei door in hogere zorguitgaven. Naar verwachting nemen de zorgkosten tot 2021 met 16,7 miljard euro toe. ‘De grootste kostenpost zijn de loon- en prijsstijgingen. Goed voor zo’n 10 miljard euro’, vertelt de gezondheidseconoom. Hij verklaart dat de lage uitgavengroei de afgelopen jaren te danken is aan de recessie,

1
608

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een proefmaand af en lees al onze premium artikelen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

1 REACTIE

  1. Dat de zorguitgaven weer groeien/stijgen is een logisch gevolg omdat het weer beter gaat met de economie. Echter, innovaties, e-Health en andere zorgormen kosten, zeker in de beginfase meer geld dan dat ze opleveren. Veel zorg wordt herverdeeld over andere spelers, lees huisartsen, etc, deze willen voor de extra taken financieel gecompenseerd worden, dus hun budget stijgt, terwijl het budget van de ziekenhuizen en de MSB’s niet daalt. Immers, inkomsten van med. specialisten zijn niet gedaald tijdens de recessie. Daarnaast is het een farce om te geloven dat door nieuwe IT-technieken er op personeelsbestand bespaard kan worden. Immers, voor deze nieuwe technieken zijn duurdere IT-medewerkers nodig. Een bekend voorbeeld is dat in een ziekenhuis geen rekening had gehouden dat d.m.v. de implementatie van een state-of -the-art EPD het aantal dure IT-specialisten steeg van 50 fte naar 250 fte. Terwijl men voorhield dat er een personeelsreductie zou optreden. Deze personeelsreductie had echter betrekking op de lager opgeleide medewerkers die vroeger de papieren dossiers verzamelden. Een besparing van niets dus. De discussie over wie de kosten gaat betalen is al gevoerd. De rekening van al deze nieuwe leuke zaakjes wordt doorgeschoven naar de premiebetaler. Immers, zorg en ziekenhuizen zijn niet bezig met de combinatie van kostenbesparen, goede kwaliteit leveren en optimale service. Voor de overheid zijn patiënten een lijdend voorwerp.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.