Onverantwoord thuis wonen

Stelt u zich voor: uw buurvrouw is licht dementerend. Zij laat onbewust het gas aan staan of ze gaat erop uit voor een wandelingetje en vindt de weg naar huis niet terug. Eigenlijk kan zij niet meer voor zichzelf zorgen. Overdag valt het nog mee, maar wat gebeurt er als ze 's nachts gaat zwerven? Een verontrustend beeld, nietwaar?

Artikel bewaren

U heeft een account nodig om artikelen in uw profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Onverantwoord thuis wonen

Toch is dit de toekomst voor een deel van de Nederlandse ouderen als de toekomstige Wet langdurige zorg (Wlz) niet wordt bijgesteld. De kans is dan zeer groot dat zij wordt geïndiceerd voor zorgzwaartepakket 4 (zzp 4).Tot nu toe is de AWBZ van toepassing en zou deze buurvrouw een indicatie krijgen voor een plaats in een verzorgingshuis. Maar volgens de huidige plannen van de regering worden deze mensen aan de zorg van de gemeenten toevertrouwd en moeten die ervoor zorgen dat ze zelfstandig kunnen blijven wonen.

De Tweede Kamer bespreekt binnenkort de Wet langdurige zorg. Hoewel ik de hervorming van

22
592

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement. Al voor de prijs van 1 kop koffie per week (2,50 euro) kunt u onze premiumartikelen lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

22 REACTIES

  1. Lees alle reacties
  2. Een artikel naar mijn hart. Het is niet voor niets dat de indicatie uitkomt op een zorgzwaartepakket. Dat geeft al aan dat intramuraal wonen geïndiceerd is met zorg in de directe nabijheid. Dat de overheid bedenkt dat die persoon dan toch wel thuis kan blijven is ondermijning van de indicatieadviseur. Die heeft namelijk al de sociale kring (evt. partner, kinderen, overige mantelzorgers, vrijwilligers) en de omgeving (aanpassingen, veiligheid enz.) bij de weging meegenomen en komt tot de conclusie ‘dat het thuis niet meer kan’. Ik vind deze ontwikkeling onbegrijpelijk en zorgelijk.

  3. Met de integrale aanpak van de decentralisatie van de WMO, de Participatiewet, de Jeugdwet etc., van het sociaaldomein krijgen de gemeenten meer dan hun handen vol. Met de decentralisaties komt de vraag naar voren of en in hoeverre de huidige structuren toereikend zijn voor hun toekomstige opdracht.
    Lees 1 januari 2015!
    De meerderheid van de gemeenten hebben geconcludeerd dat de uitvoeringskracht van hun gemeente in de huidige structuren gecombineerd met de landelijke ontwikkelingen zeer tekort schiet om invulling te geven aan de nieuwe zorgtaken van hun gemeente. En dan heb ik het nog niet eens over de ontschotting!
    De wil binnen de gemeenten is er zeker om de burgers centraal te stellen in de dienstverlening. Uitgangspunt is de eigen kracht en als deze toch gerichte ondersteuning nodig heeft wordt die, met respect voor de specifieke situatie en behoeften van de inwoner, geleverd. Helaas is bij gemeenten nu hun kennis en kunde ver te zoeken!

  4. Hier is dus een schone taak weggelegd voor de Cliëntenraden van de zorginstellingen in combinatie met de WMO-adviesraden om door middel van cocreatie en coproductie die kennis en kunde in te brengen. Gebeurt dit al niet het laatste jaar dan zie ik per 1 januari 2015 een tweedeling in de maatschappij, waarbij de kwaliteit van zorg extreem per gemeente verschilt, en er burgers tussen wal en schip raken. En dan heb ik het nog niet eens over Thuiszorg, waar de meeste zorgtaken komen te liggen, die NU door een bezuiniging van ca. 40% volledig op de schop gaat!

  5. Ingrid PS. Einde van het CIZ en leven de Sociale Wijk Teams, die de regie voeren ( met een duidelijk zorgbudget) en aan de hand van de werkelijke zorgvraag de zorg gaan leveren binnen hun wijk. M.a.w. de ECHTE zorg gaan leveren zonder veel regels en schotten!

  6. en dan is er nog een ander uitgangspunt, dat faliekant dreigt uit te pakken. het kabinet en de VNG gaan er van uit, dat mensen die zich bij de gemeente met een zorgvraag melden, in veel gevallen daarin toch zelf kunnen voorzien. ik vrees dat wordt onderschat, dat veel mensen zich pas naar zorgaanbieders en/of de gemeente wenden als alle (mantel)zorg is uitgeput. juist dan is er geen tijd voor keukentafelgesprekken, maar moet snel worden gehandeld om het uit de hand lopen van de situatie te voorkomen. zo’n keukentafelgesprek kan later wel, als de situatie gestabiliseerd is.

  7. Er is nog een groep waarover zorgen zijn, GGz clienten die ‘ambulant’ behandeld worden ipv opgenomen in een kliniek. Het vraagt veel van een maatschappij om deze groep niet buiten te sluiten. Er zijn nog niet voldoende plekken voor beschermd wonen.

  8. De bezuinigingen in de zorg zijn onbeschaamd. De regering probeert te voldoen aan de financiele eisen van EU Brussel en ‘vergeet’ daarbij haar eigen bevolking.
    Volgens de Duitse Dr. Rath blijkt steeds meer dat EU Brussel eigenlijk een organisatie is die is opgezet door farmaceutische bedrijven. Tevens is het volgens Dr. Rath zo dat veel psychofarmaca (van die zelfde bedrijven) die wordt voorgeschreven voor onze ouderen helemaal niet nodig is en dat hun gezondheid veel beter gesteund wordt door een goed inzicht van het verzorgende personeel in gezonde voeding (bijvoorbeeld het belang van vetzuren voor de hersenen), vitamines en natuurgeneeskundige technieken. Er is veel te besparen, zowel op de nationale uitgaven die richting Brussel gaan als op de hoge medicinale kosten van toxische medicijnen die vaak erger zijn dat de kwaal.
    http://www.dr-rath-gezondheidsalliantie.org/gezondheidsbrief/index.html

  9. Als zorgverlener hebben leidinggevende instanties niets als regeltjes zitten te bedenken om je handelen als zorgverlener te frustreren.
    Dat er personen werken, die alles alleen als winstoogmerkm zien, laten ze ongemoeid(mogelijk belangenverstrengeling, veelvoorkomend bij zgn instanties, die de burger zorgbewust leert kiezen, maar wel met de bonus de deur uit gaan).
    Dit een bekorte versie van hoe een bananenrepubliek eigenlijk functioneert.
    Afbouwen van die megalomane instanties e.d. vormt een bezuiniging op zich.
    Laat de direct-betrokkenen-in-de gezondheidszorg werken en het liefst op een zo transparantwe wijze

  10. Deze wethouder heeft gelijk. En het enge aan deze hele situatie vind ik dat niemand beseft dat dit letterlijk levens kan kosten. Gaskraan open sigaretje aan etc etc. Dit is onacceptabel. Ik hoop dat dus de sociale en lokale en nieuwe partijen winnen en die idiote bezuinigingen willen opvangen in eigen stad.
    Wij (OPA Nijmegen) en veel anderen willen dat in elk geval wel

  11. Een uitermate integer verhaal, waarin vanuit de huidige zorgvraag terecht met grote zorgen wordt gekeken naar de uitwerking van de megalomane bezuinigingsaanslag op de langdurige zorg. Het zou goed zijn als meer wethouders dit verhaal zouden durven houden en de VNG en hun eigen fracties in de Eerste en Tweede Kamer hierop zouden aanspreken. Misschien, heel misschien, zouden dat kunnen leiden tot reflectie op de huidige plannen voor AWBZ en Wmo en in het verlengde daarvan voor de Wlz.
    Niet dat ik veel hoop heb. De VNG wil van geen kritiek op de decentralisaties horen, wat de gevolgen voor zorgvragers ook zijn. De mantra is daar ‘de gemeenten kunnen het beter’ en het rijk maakt van die kortzichtigheid handenwrijvend gebruik (misbruik).
    Voor de coalitie van PvdA en VVD geldt alleen nog maar dat de decentralisaties een heel mooie manier zijn om zonder veel landelijk maatschgappelijk protest miljarenbezuinigingen op de zorg binnen te halen. Had de PvdA in de oppositie gezeten dan had ze zich hier terecht scherp tegen verzet. De huidige steun aan de VVD zal ze electoraal ook opbreken.

  12. Inderdaad een integer verhaal. Toch verwijst de wethouder naar een ander loket te weten het Rijk. Hij kiest niet voor licht dementerende bejaarden.
    Aan mij dient de wethouder daarom uit te leggen waarom de gemeenten met de nieuwe WMO in de ene hand en een ruime totale financiering van gemeenten ( Er gaat per jaar ruim 68 miljard Euro naar gemeenten) hij geen andere keuzen wenst te maken.
    Hij betaalt al heel veel aan zijn medewerkers via de gemeentekas. Dat maakt ondersteuning van licht demente bejaarden door GGD artsen, indicatie adviseurs, welzijn medewerkers , managers, straatcoaches, maatschappelijk werkenden, wijkverpleegkundigen, agogen, pedagogen en vele andere door de gemeente betaalden medewerkers zonder meer mogelijk. En dat nog in samenwerking met mantelzorgers en vrijwilligers. En bedenk u eens nieuwe samenwerkingsverbanden en innoverende ondersteuning met moderne communicatiemiddelen. Dat kunnen uw ambtenaren vast wel.
    Ik zou zeggen wethouder aan de slag
    Groet S.Martin van Geel

  13. Dit lijkt zowaar een politicus die de essentie van het probleem ziet, er bestaat nu een grote groep mensen met een zzp4 die met de nodige zorg thuis kunnen blijven maar tegelijkertijd is er een minstens net zo grote groep waarbij dat volstrekt onverantwoord is en de redenen weet deze politicus precies te omschrijven.

  14. Geachte Wethouder. als aanvulling op de reacties hiervoor ben ik met u eens. De Overheid gaat te rekenkundig om met de harmonisatie zorg.
    Zolang de muren van de instelling rechtop staan moet je deze panden blijven gebruiken voor optimale zorg. Natuurlijk kan er bezuinigd worden. Maar beter was dan het dossier zorg NIET naar de gemeente was gegaan. De kwetsbare zieke of oudere burger wordt afhankelijk van de locale politiek. U schrijft uw zorgen! Een andere politici interesseert hem/haar niets. Vergeet niet: de gemeenteraad maakt keuzes. De wethouders zijn betaalde uitvoerders!

  15. Helemaal eens met de wethouder. Het is zelfs zo dat mensen met een Zzp 3-indicatie al niet goed meer thuis kunnen wonen. Samengevat hebben deze mensen:
    — vanwege omvangrijke somatische problematiek behoefte aan begeleiding en vooral ook intensieve verzorging;
    — ten aanzien van sociale redzaamheid hulp nodig betreffende deelname aan het maatschappelijk leven, besluitnemings-/oplossingsvaardigheden, uitvoeren van eenvoudige taken en dagelijkse routine;
    — vanwege het verlies aan geestelijke spankracht ten aanzien van verschillende psychosociale/cognitieve functies vaak hulp, toezicht of sturing nodig;
    — bij het eten en drinken vaak toezicht en stimulatie nodig;
    — bij de mobiliteit buitenshuis vaak hulp of overname van (vervoer) nodig.
    Bron: rijksoverheiddocument op http://bit.ly/1gJEAAd.
    En er zijn nog veel meer redenen waarom het beleid van dit en het vorige kabinet inderdaad zal leiden tot een chaos in de ouderenzorg. Zie daarvoor http://www.gezondezorg.org/ouderenzorg. Daar vindt men tevens een alternatief decentralisatieplan dat pretendeert die chaos te voorkomen.

  16. Het verbaasd me dat de wethouder nog steeds redeneert vanuit het ”oude systeem”. Zolang we de locatie van het zorgcentrum nog als intramurale zorginstelling blijven zien en in een adem zeggen dat die appartementen bewonen niet als ”thuis wonen” geldt, maken we het probleem van de herordening nog veel groter. Immers leegstand, ouderen die gedwongen moeten verhuizen etc.
    Natuurlijk hebben we als samenleving een transitie te maken daar waar het gaat om het nieuwe systeem van thuis wonen. Waarom kunnen zorgcentra hier niet gewoon in mee ?! Hogere ZZP’s tijdelijk nog oude intramurale concept, maar focus op lagere ZZP’s en voer nieuwe businessmodel in zodat je straks ook gereed bent voor hogere ZZP’s; uitkering terug naar burger, burger huurt appartement conform woningwaarderingswet terug en koopt aanvullend service in. Professionele zorg blijft hetzelfde maar dan alleen vanuit ambulant concept.
    Daarom een zwaktebod om vanuit het oude systeem te besluiten om de huizen te sluiten… Ligt voor gemeenten een uitdaging om hier actiever op in te spelen door mee te denken met publieke en private ondernemers om nieuwe concepten rond te krijgen; zodat vastgoed bewoond blijft en 100 jarigen niet behoeven te verhuizen.

  17. Ik breng ter illustratie de casus in van mijn moedige 95 jarige oma. Ze heeft tot voor een jaar geleden altijd ”in de wijk” gewoond met wat lichte ondersteuning. Toch voelde zich op een zeker moment niet meer zo veilig en sociaal aangesloten en dus begon ze zich steeds minder thuis te voelen in het huis waar ze 40 jaar woonde. Toen besloot ze te verhuizen naar een zorgcentrum. Waarom ze ZZP4 geïndiceerd kreeg begreep niemand achteraf want ze heeft nog steeds weinig professionele zorg nodig ondanks al haar beperkingen en broosheid. Echter; ze voelt zich in het beschermende klimaat veilig en ze geniet van de goede maaltijden, de kapper, de fitness en de activiteiten. Maar waarom ze ineens ”gratis” brood kreeg dat was haar een raadsel. Dat kon ze toch wel zelf betalen in de winkel? En waarom haar uitkering nu ineens werd ingehouden? Betalen van de huur heeft ze ook al die 40 jaar zelf gedaan, waarom dan nu niet meer? Dat zou haar dochter ook niet uitmaken, die de administratie altijd doet.
    Wat is nu eigenlijk het probleem van de transitie?! Vanuit deze bejaarde burger geen enkele. Ze wilde gewoon verhuizen naar het zorgcentrum zodat alle faciliteiten wat dichterbij waren… Aan de samenleving om dit te voorzien; zoveel mogelijk vanuit private burgerschap (is consumeren en vrijheid) en zomin mogelijk publiek (is afhankelijkheid en kostenpost). Met hetzelfde geld meer markt, meer participatie en minder kosten.

  18. @ Novire:
    Uw oma heeft schijnbaar een veel te zware indicatie gekregen. Zoals u kunt zien in mijn eerste reactie (#17), zijn zelfs voor een Zzp 3-indicatie meer beperkingen en gebreken nodig. We gaan in de redeneringen uit van correctie indicatiestellingen, waarbij wel aangetekend dient te worden dat de conditie van hoogbejaarden snel kan verslechteren, zodat enige coulance wel op zijn plaats is.
    Verder beschrijft u slechts het scheiden van wonen en zorg (SWZ) in zijn originele definitie (= in financiële zin). SWZ is in die zin terecht dat men buiten een verzorgingshuis ook huur dient te betalen, dus het is niet terecht dat men in een verzorgingshuis gratis zou wonen.
    Maar SWZ dient om diverse redenen los gezien te worden van de indicatierechtenproblematiek. De eerste is dat men in een non-SWZ-verzorgingshuis (ook) een eigen bijdrage betaalt, die behoorlijk kan oplopen. De tweede is dat er voor mensen die dat nodig hebben op korte termijn een plaats in een verzorgingshuis moet zijn (o.b.v. huur of eigen bijdrage maakt niet uit).
    En wel een plaats in hun eigen omgeving. Oude bomen moet je niet verplanten, en dat geldt des te meer oude kwetsbare bomen. Ouderen in een slechte conditie moet je niet verplaatsen naar een ander dorp of stadsdeel waar ze de buurt en de mensen niet kennen. Dat doet hun conditie extra hard achteruit gaan. Daarom moet het oude systeem in de zin van indicatierechten behouden blijven.

  19. Ik snap de reactie van Conijn; veel ouderen mensen raakten laatste decennia in het zorgcentrum met versneld tempo achterop doordat men vermoeid het centrum ingaat en dan -niet populair gesteld- als het ware meegezogen worden in het hospitalisatiesysteem van het oude/huidige intramurale systeem en alle regie overlaat aan het huis. Niet best voor welbevinden en onafhankelijkheidsgevoel (=gevoel van eigenwaarde). Indicatie op zich begrijpelijk met diagnoses oma (ernstige artrose, hartfalen, in wijk volledig gebruikmakend van traplift, trippelstoel, scootmobiel etc.). Maar oma knapte dus wel degelijk op in het zorgcentrum nieuwe stijl en aangepast concept. Dat kan dus toch; let wel wanneer burgerbelang en participatie benadering op een juiste wijze samenkomen. En dat is zeker niet vanzelfsprekend, en dan is er sprake van een heel ander verhaal, dat ben ik met Conijn eens.

  20. Mijn dementerende tante had trek in thee. Ze zette het gas aan en vergat dat ze thee wilde zetten. ’s Avonds vond mijn oom de keuken vol met gas. Dit keer ging het net goed. Hoe voorkomen we dat dit een keer vreselijk mis gaat? 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.